ایران برای تولید فولاد، میلیونها تن سنگآهن استخراج، فرآوری و احیا میکند، اما بخشی از فولادی که پیشتر تولید شده و میتواند دوباره به کوره بازگردد، در شبکهای پراکنده و غیرشفاف میان خودروهای فرسوده، ساختمانهای تخریبشده، کارگاهها و انبارهای سنتی سرگردان میماند. قراضه در صنعت فولاد ایران هنوز یک ماده اولیه راهبردی نیست؛ کالایی حاشیهای است که اغلب زمانی دیده میشود که قیمت آن بالا برود یا عرضهاش کاهش یابد.


























































