دسته: بازار فولاد

ظرفیت جدید استخراج زغال‌سنگ در سال ۲۰۲۴ نسبت به سال ۲۰۲۳، ۴۶ درصد کاهش یافته است. افزایش ظرفیت در بزرگ‌ترین تولیدکنندگان چین و هند کند شده است. چین، هند، استرالیا و روسیه تقریباً ۹۰ درصد پروژه‌های پیشنهادی معادن را تشکیل می‌دهند
ظرفیت جهانی معادن زغال‌سنگ در ۲۰۲۴ به ۸.۹ میلیارد تن و تولید به رکورد ۸.۷۷ میلیارد تن رسیده است.

دبیر انجمن سنگ آهن گفت: اگر روند فعلی اکتشاف تغییر نکند و به سطح مطلوب نرسد، بدون تردید در آینده‌ای نه چندان دور، با کمبود جدی سنگ‌آهن مواجه خواهیم شد.

براساس اعلام مرکز آمار ایرام در خرداد امسال درصد تغییرات شاخص قیمت تولیدکننده بخش معدن نسبت به ماه مشابه سال قبل (تورم نقطه به نقطه) ۴۸.۴ درصد بوده که در مقایسه با همین اطلاع در ماه قبل (۴۷.۶ درصد)، ۰.۸ واحد درصد افزایش داشته است.

شرکت فولاد مبارکه اصفهان که سهمی کلیدی در زنجیره تامین فولاد کشور دارد، در فصل بهار ۱۴۰۴ با کاهش پنج درصدی تولید و چهار درصدی فروش روبه‌رو شده، اما همزمان، رشد ۹ درصدی درآمد را ثبت کرده است. واقعیت آن است که این رشد تنها حاصل افزایش نرخ تسعیر ارز بوده و بهبودی در عملکرد عملیاتی شرکت دیده نشده است. اگر این روند ادامه‌دار باشد، می‌تواند در آینده، حاشیه سود شرکت را تحت تاثیر قرار دهد.

کارشناس فولاد، گفت: بازار فولاد کشور این روزها وضعیت خوشایندی ندارد. به سبب نبود تقاضا، رکود سنگینی بازار را فرا گرفته است.

واردات آلومینیوم اولیه آمریکا در ماه مارس به ۴۴۲٬۰۰۰ تن رسید که نزدیک به بالاترین سطح دو ساله بود، زیرا تأمین‌کنندگان سعی کردند پیش از مهلت اجرایی شدن تعرفه‌ها، محموله‌ها را ارسال کنند.

تولید مس در فصل دوم کاهش یافته، محصولات جانبی افزایش یافته‌اند. تحلیل‌گران از کاهش هزینه‌های استخراج تمجید کردند. گروه گروپو می‌گوید تعرفه‌های مس آمریکا فرصت رشد هستند و سهام در معاملات نیمه‌روزی افزایش یافت.

صادرات زغال‌سنگ اندونزی به لحاظ حجم نسبت به سال قبل ۱۲.۶ درصد کاهش یافته است. پیش‌بینی انجمن معدنچیان زغال‌سنگ اندونزی (ICMA) نشان می‌دهد که تقاضای نیروگاه‌های زغال‌سنگی مرتبط با ذوب نیکل در سال ۲۰۲۶ به اوج خود می‌رسد. سهام بزرگ‌ترین معدنچیان بین ۱ تا ۱۸ درصد امسال کاهش یافته و عملکرد ضعیف‌تری نسبت به بازار داشته‌اند.

کرستن ماریا ریپل، مدیرعامل این انجمن، تأکید کرده است که وضعیت برای صنعت فولاد اروپا همچنان فاجعه‌بار باقی مانده است.

هزینه توافق میان CEIP Scarl ایتالیا و Copresud الجزایر برای ساخت کارخانه آهن اسفنجی حدود ۱ میلیارد یورو برآورد شده است.

با وجود فرصت‌های شروع مشابه، سرعت کاهش کربن در کشورهای GCC بسیار متفاوت است. عربستان سعودی و بحرین اعلام کرده‌اند که قصد دارند تا سال ۲۰۶۰ به سطح صفر انتشار کربن برسند، در حالی‌که امارات و عمان این هدف را تا سال ۲۰۵۰ دنبال می‌کنند. قطر و کویت اما اهداف کمتری در نظر گرفته‌اند: کاهش ۲۵ درصدی و ۷.۴ درصدی انتشار تا سال ۲۰۳۵ به ترتیب.

زمانی، اختلاف نرخ بین این دو محصول به نفع ورق بود و ورق مبارکه در بازار ۲۰ تا ۳۰ درصد گران‌تر از تیرآهن معامله می‌شد. اما حالا ورق در محدوده ثبات یا افت قیمت حرکت می‌کند، درحالی‌که تیرآهن ذوبی با شیب آرام اما مداوم در حال صعود است.

بازار میلگرد همچنان در وضعیت کف قیمتی قرار دارد و حرکت‌های محدود رو به بالا، نه فراگیر و نه پایدار است. تا زمانی که سمت تقاضا فعال نشود یا شوک بیرونی مشخصی وارد بازار نشود، احتمال تغییر جهت معنادار در قیمت‌ها بسیار ضعیف به نظر می‌رسد.

وزارت نیرو اخیرا فولادسازان را مجبور به امضای توافقی برای واگذاری برق تولیدی خود کرده است. این تصمیم می‌تواند آثار گسترده‌ای بر تولید فولاد، سودسازی، ارزآوری و حتی معاملات بورسی این شرکت‌ها داشته باشد.

این شرکت اعلام کرد انتظار دارد سود سه‌ماهه سوم اندکی کمتر از سود سه‌ماهه دوم ۲۰۲۵ باشد. دلیل آن کاهش سود در بخش کارخانه‌های فولاد و ثبات نسبی در نتایج بخش محصولات فولادی و مواد اولیه عنوان شده است.

سود شرکت‌های فعال در متالورژی آهنی در نیمه نخست سال تقریباً ۱۴ برابر نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافته است، هرچند این رشد عمدتاً ناشی از پایه بسیار پایین سود در سال ۲۰۲۴ بوده است.

اصلی‌ترین کشورهای تأمین‌کننده فولاد وارداتی ایالات متحده در شش‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵، کانادا با ۲.۸ میلیون تن (کاهش ۱۹.۴ درصدی نسبت به سال گذشته)، برزیل با ۲.۵۸ میلیون تن (افزایش ۲.۶ درصدی) و مکزیک با ۱.۷۹ میلیون تن (کاهش ۸.۴ درصدی) بوده‌اند.

در ماه ژوئن، تولید فولاد در این کشور نسبت به سال گذشته ۴.۱ درصد رشد داشت.

تولیدکنندگان فولاد و آلومینیوم اتحادیه اروپا مشمول سیستم سهمیه‌بندی با تعرفه‌های حداقلی یا صفر خواهند شد که جایگزین تعرفه‌های ۵۰ درصدی اعمال‌شده در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ خواهد بود.

قراردادهای آتی ماه سپتامبر در بورس دالیان از ۱۱۲ دلار در هر تن فراتر رفته‌اند، در حالی که در بورس سنگاپور با تحویل در ماه اوت از ۱۰۳ دلار در هر تن عبور کرده‌اند.