به گزارش فولادنیوز، حجم عرضه این محصول در بورس کالا حدود ۲۰ درصد افزایش یافت، اما تقاضا با سرعت بیشتری رشد کرد و حدود ۴۷ درصد بالا رفت. در نتیجه، میانگین موزون قیمت گندله با افزایشی نزدیک به ۴.۷ درصد به محدوده ۲۲۶ هزار تومان رسید. این اتفاق نشان میدهد افزایش عرضه بهتنهایی نتوانسته است فشار تقاضا را مهار کند و خریداران برای تأمین مواد اولیه، حاضر به پذیرش قیمتهای بالاتر شدهاند. با این حال، فروشنرفتن بخشی از محصول عرضهشده و فاصله تقاضای ثبتشده با معاملات نهایی نشان میدهد همه مصرفکنندگان در قیمتهای فعلی با فروشندگان همراه نشدهاند. اهمیت این روند زمانی بیشتر میشود که گندله بهعنوان ماده اولیه تولید آهن اسفنجی، یکی از حلقههای انتقال افزایش هزینه در زنجیره فولاد محسوب میشود.
بررسی معاملات هفته گذشته نشان میدهد بیش از ۵۴۰ هزار تن گندله در بورس کالا عرضه شد که حدود ۲۰ درصد بیشتر از هفته قبل بود. با وجود افزایش حجم عرضه، تقاضای ثبتشده نزدیک به ۴۷ درصد رشد کرد و حجم معاملات نیز حدود ۴۳ درصد افزایش یافت.
به این ترتیب، نسبت معاملات به عرضه از حدود ۶۸ درصد به ۸۰ درصد رسید. این تغییر نشان میدهد بازار نهتنها افزایش حجم عرضه را جذب کرده، بلکه سهم بیشتری از محصول عرضهشده نیز به معامله رسیده است.
در شرایطی که افزایش عرضه میتواند از شدت رقابت میان خریداران بکاهد، رشد سریعتر تقاضا نتیجه متفاوتی رقم زده است. بخشی از مصرفکنندگان ظاهراً برای تأمین نیاز تولید خود، رقابت بر سر خرید را به تعویق نینداختهاند. البته از دادههای معاملات نمیتوان با قطعیت نتیجه گرفت که این افزایش تقاضا ناشی از نگرانی درباره موجودی یا خریدهای احتیاطی بوده است، اما رشد همزمان حجم معاملات و نسبت جذب عرضه نشان میدهد بازار در هفته گذشته کشش بیشتری برای پذیرش محصول داشته است.
قیمت پایه از معاملات عقب ماند
میانگین موزون قیمت گندله در هفته گذشته به حدود ۲۲۶ هزار تومان رسید و قیمت پایه نیز با افزایشی نزدیک به ۴.۱ درصد در محدوده ۲۲۴ هزار تومان قرار گرفت. فاصله میان این دو نرخ به حدود ۲۲۰۰ تومان رسید؛ در حالی که در هفته قبل اختلاف آنها کمتر از هزار تومان بود. افزایش این فاصله نشان میدهد بخشی از خریداران برای دستیابی به محصول، حاضر به پیشنهاد قیمتهایی بالاتر از نرخ پایه بودهاند.
این موضوع از شدت گرفتن رقابت قیمتی در معاملات حکایت دارد. در واقع، افزایش قیمت گندله فقط نتیجه تغییر نرخهای پایه نبوده و رقابت خریداران نیز در شکلگیری قیمت نهایی نقش داشته است. چنین وضعیتی میتواند در عرضههای بعدی بر مبنای قیمتگذاری فروشندگان اثر بگذارد و زمینه افزایش نرخهای پایه را فراهم کند.
با این حال، تقاضای ثبتشده حدود ۶۰ هزار تن بیشتر از حجم معاملات بود و نزدیک به ۱۰۸ هزار تن از عرضه نیز بدون خریدار باقی ماند. اگرچه حجم فروشنرفته نسبت به هفته قبل، که حدود ۱۴۷ هزار تن بود، کاهش یافته است، همچنان بخشی از محصول در قیمتهای فعلی مشتری پیدا نکرده است. بنابراین، نمیتوان از پذیرش یکپارچه قیمتهای جدید در بازار سخن گفت. به نظر میرسد در کنار خریدارانی که برای تأمین مواد اولیه حاضر به رقابت قیمتی هستند، گروهی از مصرفکنندگان نیز در برابر افزایش قیمت مقاومت میکنند.
فشار هزینه به آهن اسفنجی میرسد
افزایش قیمت گندله در شرایطی رخ داده که کنسانتره سنگآهن، بهعنوان ماده اولیه تولید آن، در هفته گذشته حدود ۱.۴ درصد گران شده است. مقایسه این دو نرخ نشان میدهد رشد قیمت گندله با شتاب بیشتری نسبت به ماده اولیه بالادست آن اتفاق افتاده است. بنابراین، افزایش بهای گندله را نمیتوان صرفاً به انتقال گرانی کنسانتره نسبت داد و تحولات سمت عرضه و تقاضای خود این محصول نیز در این روند نقش داشتهاند.
گندله ماده اولیه تولید آهن اسفنجی است و افزایش بهای آن میتواند هزینه تولید واحدهای احیای مستقیم را بالا ببرد. تولیدکنندگان آهن اسفنجی در چنین شرایطی با افزایش هزینه تأمین مواد اولیه مواجه میشوند و برای حفظ حاشیه سود، ناچارند میان پذیرش فشار هزینه و انتقال آن به قیمت فروش محصول تصمیم بگیرند. البته امکان انتقال این افزایش هزینه به حلقه بعدی، به وضعیت تقاضا و ظرفیت پذیرش قیمت در بازار آهن اسفنجی و فولاد بستگی دارد.
در هفته پیش رو، پایداری تقاضا مهمترین متغیر تعیینکننده مسیر قیمت خواهد بود. رشد ۴۷ درصدی تقاضا در یک هفته، در صورت تکرار نشدن، میتواند نشانهای از خریدهای مقطعی باشد. در مقابل، تداوم جذب بالای عرضه حتی با افزایش حجم عرضهکنندگان، نشان میدهد بازار همچنان ظرفیت پذیرش قیمتهای بالاتر را دارد. معاملات هفته آینده مشخص میکند که رشد اخیر بر پایه نیاز مستمر مصرفکنندگان شکل گرفته یا بخشی از آن حاصل پیشافتادن خریدها از برنامه معمول تأمین مواد اولیه بوده است.
منبع: فولادبان
دیدگاهتان را بنویسید