بازار شمش فولادی طی هفته منتهی به ۲۰ شهریور ۱۴۰۵ دو رفتار متفاوت را در دو گرید اصلی خود نشان داد. در شمش ۱۵۰، رشد تقاضا در کنار افزایش عرضه به شکلگیری رقابت بیشتر و جهش نزدیک به ۱۰ درصدی قیمت معاملهشده انجامید؛ اما در شمش آلیاژی، با وجود کاهش شدید عرضه و جهش تقاضا، قیمت تنها اندکی بالا رفت. این تفاوت نشان میدهد فشار خرید در بازار شمش لزوما با شدت یکسان به قیمت منتقل نمیشود و ساختار عرضه، نوع محصول و نحوه شکلگیری معاملات در هر گرید نقش تعیینکنندهای دارد. در شمش ۱۵۰، قیمت معاملهشده فاصله محسوسی از قیمت پایه گرفت و نشان داد خریداران برای دستیابی به حجم عرضهشده حاضر به رقابت بیشتری بودهاند. در شمش آلیاژی اما حجم تقاضای ثبتشده بهمراتب بیشتر از عرضه موجود بود، بدون آنکه این فشار در نرخ نهایی انعکاس مشابهی پیدا کند.
به گزارش فولادنیوز، در شمش ۱۵۰، افزایش عرضه نتوانست مانع رشد تقاضا شود. حجم تقاضا نسبت به هفته قبل حدود ۴۶ درصد بیشتر شد، در حالی که عرضه نیز نزدیک به ۲۸ درصد افزایش یافت. بنابراین بازار با رشد همزمان دو طرف مواجه بود، اما سرعت افزایش تقاضا بیشتر از عرضه بود؛ نتیجه این عدم تعادل، رشد قابل توجه قیمت معاملهشده بود.
نکته مهمتر، فاصله میان قیمت پایه و قیمت نهایی است. قیمت پایه تنها حدود ۲ درصد بالا رفت، اما میانگین موزون نزدیک به ۱۰ درصد رشد کرد. این فاصله نشان میدهد عامل اصلی افزایش قیمت، صرفا تغییر نرخ پایه نبوده و رقابت در خود معاملات نیز نقش داشته است. به بیان دیگر، خریدار این هفته فشار بیشتری برای تأمین شمش ۱۵۰ وارد کرده و بازار توانسته بخشی از این فشار را در قیمت تخلیه کند.
تصویر شمش آلیاژی متفاوت است. عرضه تقریبا نصف شد، اما تقاضا جهش بسیار بزرگتری را تجربه کرد و حجم معاملهشده نیز از عرضه هفته قبل بالاتر رفت. این ترکیب در نگاه نخست باید به معنای فشار شدید صعودی بر قیمت باشد، اما نرخ معامله تنها حدود ۲ درصد افزایش یافت.
همین فاصله میان رفتار تقاضا و واکنش قیمت، مهمترین سیگنال این هفته در بازار شمش آلیاژی است. به نظر میرسد تمام تقاضای ثبتشده لزوما به رقابت قیمتی تبدیل نشده یا سازوکار معاملات اجازه نداده است این فشار بهطور کامل در نرخ نهایی منعکس شود. بنابراین، نمیتوان صرفا از روی جهش تقاضا نتیجه گرفت که قیمت آلیاژی باید به همان نسبت بالا برود.
تفاوت دو گرید یک پیام مشترک دارد: تقاضا به بازار شمش برگشته، اما اثر آن بر قیمت یکسان نیست. در شمش ۱۵۰، این فشار همین حالا به رشد محسوس نرخ منجر شده است؛ در شمش آلیاژی، بخشی از فشار خرید هنوز در قیمت دیده نمیشود. به همین دلیل، معامله بعدی اهمیت بیشتری برای گرید آلیاژی دارد. اگر عرضه همچنان محدود بماند و تقاضای بالا تکرار شود، احتمال انتقال بخشی از این فشار به قیمت افزایش مییابد. در مقابل، افزایش عرضه میتواند نشان دهد جهش تقاضای این هفته لزوما به معنای شکلگیری یک روند پایدار صعودی نبوده است.
منبع: فولادبان
دیدگاهتان را بنویسید