کد مطلب: 31152
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵-۰۸-۱۹ | ۱۱:۳۰

سنگ ‌آهن و قراضه گران شدند / بازار فولاد زیر فشار رکود تقاضا قرار گرفت

بازار جهانی فولاد در هفته گذشته همچنان تحت تأثیر ضعف تقاضا، نااطمینانی‌های سیاسی و چشم‌انداز مبهم اقتصاد جهانی قرار داشت.

تبلیغات

به گزارش فولادنیوز، هفته گذشته قیمت سنگ‌ آهن و قراضه افزایش یافت، اما بیلت و برخی محصولات فولادی روندی نزولی را تجربه کردند. در بازار داخلی ایران نیز رکود تقاضا، افت نرخ ارز و سیاست‌های معاملاتی بورس کالا، فضای بازار را محتاط و کم‌تحرک کرد و قیمت بیشتر محصولات فولادی را تحت فشار قرار داد.

سنگ ‌آهن و قراضه در مسیر صعود

در بازار واردات سنگ‌ آهن چین، قیمت سنگ‌ آهن با خلوص ۶۱ درصد از حدود ۹۱ دلار به بیش از ۹۲ دلار در هر تن CFR رسید. شاخص این محصول در پایان هفته ۹۲.۱۰ دلار در هر تن ثبت شد. کاهش موجودی سنگ‌ آهن در بنادر چین مهم‌ترین عامل حمایت از قیمت بود، هرچند افزایش هزینه حمل نیز در رشد قیمت نقش داشت.

بازار قراضه نیز هفته‌ای صعودی را پشت سر گذاشت. در بازار واردات ترکیه، قراضه سنگین ۲۰-۸۰ با افزایش ۵ دلاری به ۴۰۷ دلار در هر تن CFR رسید. قراضه سنگین کلاس ۲ صادراتی ژاپن نیز از ۳۲۶ دلار به ۳۳۲ دلار در هر تن FOB افزایش یافت. در شرق آسیا نیز قراضه وارداتی با ۳ دلار رشد حدود ۳۹۵ دلار در هر تن CFR معامله شد.

افزایش قیمت قراضه در حالی اتفاق افتاد که بازار محصولات فولادی همچنان با ضعف تقاضا مواجه است و این رشد بیشتر از آنکه ناشی از رونق مصرف فولاد باشد، از شرایط عرضه، موجودی‌ها و تحولات هزینه‌ای تأثیر گرفته است.

بیلت: فشار رکود بر بازار جهانی

خلاف سنگ ‌آهن و قراضه، بازار بیلت هفته گذشته عمدتاً نزولی بود. میانگین قیمت بیلت صادراتی دریای سیاه با ۵ دلار کاهش به ۴۸۰ دلار در هر تن FOB رسید. در بازار داخلی چین، قیمت بیلت در سطح ۴۳۹ دلار در هر تن درب کارخانه ثابت ماند.

در بازار واردات ترکیه، افت قیمت شدیدتر بود و بیلت از ۵۳۰ دلار به ۵۱۵ دلار در هر تن CFR رسید. در جنوب شرق آسیا نیز قیمت بیلت وارداتی با ۲ دلار کاهش ۴۸۳ دلار در هر تن CFR شنیده شد.

در بازار ایران بیلت تحت تأثیر رکود بازار مقاطع، کاهش قیمت ارز و سیاست‌های کنترلی بورس کالا، تغییر محسوسی نداشت و قیمت‌ها در محدوده قبلی باقی ماند.

مقاطع فولادی؛ اختلاف مسیر بازارها

در بازار جهانی مقاطع، میلگرد ترکیه برخلاف روند بیلت افزایش قیمت داشت. میلگرد صادراتی ترکیه با ۵ دلار رشد به ۶۱۰ دلار در هر تن FOB رسید. در مقابل میلگرد صادراتی چین از ۴۹۴ دلار به ۴۹۲ دلار در هر تن FOB کاهش یافت.

در بازار داخلی اروپا قیمت میلگرد با ۱۰ یورو افزایش به ۶۷۰ یورو در هر تن درب کارخانه رسید درحالی‌که قیمت میلگرد در بازار داخلی آمریکا بدون تغییر، ۹۶۰ دلار به ازای هر شورت‌تن باقی ماند.

در بازار ایران شرایط سیاسی و احتیاط فعالان اقتصادی بر معاملات میلگرد غلبه کرد و بازار را در وضعیت سکوت و رکود فرو برد. قیمت میلگرد در ادامه همین شرایط نزولی شد. در بازار تیرآهن نیز ضعف تقاضا کاهش محدود قیمت‌ها را به دنبال داشت.

ورق گرم: رشد در اروپا و آمریکا، افت در چین

بازار جهانی ورق نیز تصویری دوگانه داشت. میانگین شاخص قیمت ورق گرم صادراتی چین با ۴ دلار کاهش به ۴۸۹ دلار در هر تن FOB رسید. ورق گرم صادراتی دریای سیاه در سطح ۵۰۸ دلار در هر تن FOB ثابت ماند و ورق گرم وارداتی جنوب شرق آسیا نیز بدون تغییر، ۵۳۳ دلار در هر تن CFR معامله شد.

در مقابل بازارهای اروپا و آمریکا عملکرد متفاوتی داشتند. قیمت ورق گرم در بازار داخلی اروپا با ۱۰ یورو افزایش به ۷۵۵ یورو در هر تن درب کارخانه رسید. در آمریکا نیز قیمت ورق گرم با ۱۰ دلار رشد، ۱۳۵۰ دلار به ازای هر شورت‌تن ثبت شد.

در بازار داخلی ایران، ورق سیاه دو میلی‌متری رول مبارکه در ابتدای هفته ۱۷۸ هزار تومان بود و تا روز چهارشنبه به ۱۸۱ هزار و ۵۰۰ تومان رسید اما ضعف تقاضا مانع از تداوم رشد قیمت شد.

بازار ورق اکسین نیز تحت تأثیر آرامش تقاضا با کاهش قیمت مواجه شد. در مقابل محدودیت عرضه به افزایش قیمت ورق روغنی انجامید و رشد قیمت ورق فول‌هارد و ورق سرد نیز از عوامل افزایش قیمت ورق گالوانیزه بود.

بازار داخلی در انتظار تصمیم‌های سیاسی و بورسی

بازار فولاد ایران هفته گذشته را با احتیاط آغاز کرد. احتمال درگیری نظامی با آمریکا در دو روز نخست هفته بر رفتار معامله‌گران سایه انداخت، اما پس از مشخص شدن نتایج انتخابات آمریکا، نرخ ارز کاهش یافت و فضای بازار تغییر کرد. بااین‌حال مهم‌ترین عامل مؤثر بر بازار داخلی در هفته گذشته، سیاست‌های معاملاتی بورس کالا بود. فشار این سیاست‌ها بر نقدینگی کارخانه‌ها موجب کاهش تقاضا شد و فاصله قیمتی آهن اسفنجی و شمش را به کمتر از ۲۰ درصد رساند، شرایطی که اعتراض برخی کارخانه‌های تولیدکننده شمش را به دنبال داشت.

در ادامه عدم عرضه ورق و اسلب در روز چهارشنبه نیز به یکی از اتفاقات مهم بازار تبدیل شد و در پی آن دستورالعمل‌های بورس کالا مورد بازنگری قرار گرفت. انتظار بخشی از فعالان بازار این است که با اصلاح شرایط معاملاتی، بورس کالا در هفته آینده تا حدی رونق بگیرد، هرچند تحقق این سناریو به تحولات سیاسی نیز وابسته خواهد بود.

چشم‌انداز: بازار فولاد در برابر چند سناریو

بازار جهانی فولاد همچنان درگیر رکود تقاضاست. تنش‌های سیاسی در اروپا، ضعف اقتصادی در خاورمیانه و تورم در آمریکا، چشم‌انداز مصرف فولاد را محدود کرده‌اند. حتی تعطیلات هند نیز در شرایط کنونی بیش از گذشته بر بازار اثر گذاشته است.

در این میان سقوط قیمت نفت برنت از ۱۱۷.۷ دلار به ۹۷ دلار در هر بشکه نیز نشانه‌ای از تغییر شرایط بازارهای جهانی است. هم‌زمان سنگ‌ آهن از ۹۱.۳۵ دلار به ۹۲.۱۰ دلار، قراضه ۲۰-۸۰ ترکیه از ۳۹۹ دلار به ۴۰۷ دلار و میلگرد صادراتی ترکیه از ۶۰۵ دلار به ۶۱۰ دلار افزایش یافتند. در مقابل بیلت دریای سیاه با ۵ دلار کاهش به ۴۸۰ دلار رسید و ورق گرم دریای سیاه در ۵۰۸ دلار ثابت ماند.

چشم‌انداز بازار فولاد ایران نیز بیش از گذشته به تحولات سیاسی، نرخ ارز، سیاست‌های بورس کالا و هزینه‌های تولید وابسته شده است. در صورت تشدید تنش نظامی، احتمال توقف یا اختلال جدی در معاملات و فعالیت بازار وجود دارد و در چنین شرایطی نظام بانکی نیز از بخش‌های آسیب‌پذیر خواهد بود.

در سناریوی کاهش تنش و دستیابی به تفاهم سیاسی، احتمال افت کوتاه‌مدت قیمت فولاد وجود دارد، اما کاهش قابل‌توجه قیمت‌ها با توجه به افزایش هزینه‌های تولید، به‌ویژه در بخش‌های گاز، برق و دستمزد، چندان محتمل به نظر نمی‌رسد. افزایش قیمت تمام‌شده، کف جدیدی برای قیمت محصولات فولادی ایجاد کرده است.

از سوی دیگر تحولات ساختاری اقتصاد جهانی نیز چشم‌انداز بازار فولاد را پیچیده‌تر کرده است. گسترش هوش مصنوعی، تغییر ساختار اشتغال، افزایش بیکاری در برخی اقتصادهای بزرگ و رشد هزینه‌های دولت‌ها می‌تواند الگوی مصرف کالاهای صنعتی را تغییر دهد. تشدید سیاست‌های حمایت از تولید داخلی و کنترل واردات نیز می‌تواند در سال‌های آینده به تقویت روند دوقطبی شدن اقتصاد جهان منجر شود.

در چنین شرایطی بازار فولاد ایران در هفته‌های پیش‌ رو بیش از هر زمان دیگری مستعد نوسان‌های غیرقابل‌پیش‌بینی خواهد بود. بازار از یک سو با ضعف تقاضا و محدودیت نقدینگی مواجه است و از سوی دیگر افزایش هزینه تولید اجازه نمی‌دهد کاهش قیمت‌ها به‌سادگی و در ابعادی گسترده اتفاق بیفتد.

منبع: معدن نامه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *