به گزارش فولادنیوز، اتحادیه‌های کارگری در ۳ نوامبر به مؤسسه پلتس انرژی (Platts Energy) اعلام کردند که شرکت آکایریه دایتالیا (Acciaierie d’Italia) عملیات خاموش‌کردن و از مدار خارج کردن کوره‌های بلند مجتمع فولاد تارانتو را آغاز کرده است. این اقدام عملا به تولید آهن در این مجتمع، که زمانی بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد ایتالیا بود، پایان می‌دهد.
به گفته اتحادیه‌ها، شرکت در ۳ نوامبر به نمایندگان کارگران اطلاع داد که پیمانکار آن، شرکت ال‌آی‌زد ایتالیا (LIZ Italia)، خاموش‌کردن مشعل‌های مورد استفاده برای گرم نگه‌داشتن کوره‌های کوپر را آغاز کرده است. کوره‌های کوپر تجهیزاتی هستند که با ذخیره و بازیابی حرارت، هوای داغ مورد نیاز کوره بلند را تأمین می‌کنند. در شرایط توقف کوره بلند، این تجهیزات در وضعیت پیش‌گرمایش نگه داشته می‌شدند تا امکان راه‌اندازی مجدد آن‌ها وجود داشته باشد. بر اساس اعلام اتحادیه‌ها، انتظار می‌رود تمام عملیات مربوط به تعطیلی این تجهیزات تا پایان هفته به اتمام برسد.
این اقدام در پی رأی ۳۰ اکتبر دیوان عالی کشور ایتالیا (Corte di Cassazione) صورت گرفت. دیوان عالی درخواست‌های تجدیدنظر فوق‌العاده شرکت آکایریه دایتالیا (Acciaierie d’Italia) و شرکت ایلوای تحت مدیریت قضایی (Ilva in Extraordinary Administration) را رد کرد. این درخواست‌ها در اعتراض به حکم دادگاه تجدیدنظر میلان مبنی بر لزوم تعطیلی بخش ذوب مجتمع فولاد تارانتو به دلایل زیست‌محیطی ارائه شده بودند.
این حکم تمام تجهیزات و واحدهای عملیاتی بخش ذوب کارخانه را شامل می‌شود؛ از جمله کوره‌های بلند شماره ۱، ۲ و ۴ و همچنین باتری‌های کک‌سازی. تمام این تجهیزات پیش از صدور حکم در وضعیت پیش‌گرمایش نگه داشته شده بودند.
مجتمع فولاد تارانتو که پیش‌تر با نام ایلو (Ilva) شناخته می‌شد، زمانی بزرگ‌ترین مجتمع فولادسازی یکپارچه در اروپا بود؛ مجموعه‌ای که تمامی مراحل اصلی تولید فولاد، از تولید آهن خام تا ساخت محصولات نهایی، در آن انجام می‌شد. این مجتمع طی سال‌های گذشته درگیر مناقشه‌ای طولانی‌مدت در زمینه مسائل حقوقی، مالی و زیست‌محیطی بوده است.
کاهش و توقف فعالیت این مجتمع پیامدهای قابل‌توجهی برای بازار فولاد تخت اروپا و جریان تجارت مواد اولیه و محصولات فولادی خواهد داشت. این پیامدها هم تأمین مواد اولیه‌ای مانند زغال‌سنگ کک‌شو و سنگ‌آهن را تحت تأثیر قرار می‌دهد و هم عرضه محصولات نهایی، به‌ویژه ورق گرم، را با تغییراتی مواجه می‌کند.
به گفته اتحادیه‌های کارگری، با وجود توقف تدریجی فعالیت‌های آهن‌سازی، قرار است بخش نورد کارخانه همچنان با ظرفیت محدود و به‌صورت مقطعی به فعالیت خود ادامه دهد. تداوم فعالیت نورد به‌صورت متناوب نشان می‌دهد که کارخانه احتمالا در حال تبدیل موجودی باقی‌مانده محصولات نیمه‌نهایی فولادی به محصولات نهایی است، نه نورد فولادی که در خود مجتمع تولید شده باشد. دلیل این موضوع آن است که از زمان توقف آخرین کوره بلند فعال تارانتو، یعنی کوره بلند شماره ۲ (BF N2)، در اوایل اکتبر و انتقال آن به وضعیت پیش‌گرمایش، هیچ آهن خامی در این مجتمع تولید نشده است.
در این میان، محصولات نیمه‌نهایی فولادی، مانند تختال، محصولاتی هستند که پس از تولید فولاد خام و پیش از تبدیل به محصولاتی مانند ورق، وارد مرحله نورد می‌شوند.
کوره بلند شماره ۱ (BF N1) از ماه مِی ۲۰۲۵ غیر فعال بوده است. در آن زمان، پس از وقوع آتش‌سوزی، دادستانی عمومی شهر تارانتو این کوره را توقیف کرد و اجازه بهره‌برداری از آن را نداد. کوره بلند شماره ۴ (BF N4) نیز برای انجام تعمیرات از مدار تولید خارج شده بود و طبق برنامه قرار بود در پایان ماه آوریل دوباره راه‌اندازی شود؛ با این حال، این راه‌اندازی هرگز محقق نشد.
آینده این مجتمع همچنان نامشخص است؛ به‌ویژه آنکه مهلت نهایی ارائه پیشنهادهای الزام‌آور برای خرید شرکت، ۹ نوامبر تعیین شده است.
آنتونیو گوتزی (Antonio Gozzi)، رئیس فدراسیون فولاد ایتالیا (Federacciai) و سرپرست یک کنسرسیوم ایتالیایی که در حال بررسی خرید احتمالی شرکت آکایریه دایتالیا است، در گفت‌وگوی تلفنی با مؤسسه پلتس انرژی (S&P Energy) در ۳ نوامبر اعلام کرد که این کنسرسیوم بررسی‌های کارشناسی و ارزیابی‌های لازم برای تصمیم‌گیری درباره خرید شرکت را به پایان رسانده است؛ با این حال، به دلیل پیچیدگی شرایط، همچنان در حال بررسی و ارزیابی همه اطلاعات موجود است.
گوتزی تأکید کرد که واردات محصولات نیمه‌نهایی فولادی برای نورد مجدد می‌تواند به‌عنوان راهکاری موقت برای ادامه فعالیت کارخانه مورد استفاده قرار گیرد، اما چنین مدلی در بلندمدت برای تداوم کسب‌وکار پایدار نخواهد بود.
او در این باره گفت: «شرکت آکایریه دایتالیا در بلندمدت باید تولید فولاد خام را از سر بگیرد. در شرایط فعلی، واردات محصولات نیمه‌نهایی و تبدیل آن‌ها به محصولات نهایی از طریق نورد می‌تواند راهکاری موقت و قابل قبول باشد، اما نباید به راهبرد بلندمدت شرکت تبدیل شود.»
وی در ادامه افزود: «تداوم فعالیت آکایریه دایتالیا در بلندمدت بدون برخورداری از بخش ذوب در محل کارخانه امکان‌پذیر نیست. البته این بخش باید به‌صورت کربن‌زدایی‌شده فعالیت کند؛ به این معنا که تولید فولاد در آن با استفاده از کوره‌های قوس الکتریکی انجام شود.»
منبع: فلزات آنلاین
دیدگاهتان را بنویسید