افزایش قیمت گاز، فشار هزینه بر فولادسازان ایرانی را تشدید کرد

به گزارش فولاد نیوز، متال‌اکسپرت نوشت: افزایش قیمت گاز، فشار هزینه بر فولادسازان ایرانی را تشدید کرده است. انتظار می‌رود تازه‌ترین افزایش قیمت عمدتاً بر تولیدکنندگان آهن اسفنجی (DRI) و شمش تأثیر بگذارد.

در ماه جاری، تولیدکنندگان مبتنی بر احیای مستقیم باید برای هر ۱۰۰۰ مترمکعب گاز طبیعی ۱۵٬۹۴۱٬۰۰۰ تومان، معادل ۸۴.۶ دلار با نرخ ارز بازار یا ۱۰۲.۷ دلار با نرخ رسمی پرداخت کنند.

این تعرفه نسبت به ماه قبل که ۱۲٬۰۷۶٬۰۰۰ تومان، معادل ۶۴.۱ دلار با نرخ بازار یا ۷۷.۸ دلار با نرخ رسمی بود، ۳۲ درصد افزایش یافته است. همچنین در مقایسه با سطح بهار، زمانی که هزینه گاز ۱۰٬۷۷۴٬۰۰۰ تومان، معادل ۵۷.۲ یا ۶۹.۴ دلار بود، افزایش قیمت به ۴۸ درصد می‌رسد.

متال‌اکسپرت دریافته است که افزایش سالانه تعرفه حتی شدیدتر بوده و به ۱۷۶ درصد رسیده است. معادل‌های دلاری بر اساس نرخ آزاد هر دلار ۱۸۸٬۵۰۰ تومان و نرخ رسمی اعلام‌شده از سوی بانک مرکزی ایران، هر دلار ۱۵۵٬۲۶۰ تومان محاسبه شده‌اند.
علاوه بر افزایش تعرفه، هزینه واقعی تحمیل‌شده به تولیدکنندگان حتی از نرخ اعلام‌شده نیز بیشتر است.

به گفته فعالان صنعت، مالیات، هزینه انتقال، توزیع و سایر هزینه‌ها می‌تواند بیش از ۳۵ درصد به نرخ پایه گاز اضافه کند.

در نتیجه، افزایش قیمت گاز مستقیماً هزینه تولید آهن اسفنجی را بالا می‌برد و پس از آن، هزینه تولید شمش و محصولات فولادی پایین‌دستی نیز افزایش خواهد یافت.

افزایش اخیر فشار هزینه‌ای بیشتری بر فولادسازان ایرانی وارد خواهد کرد. گاز در سال شمسی گذشته حدود ۱۰.۴ درصد از هزینه تولید آهن اسفنجی را تشکیل می‌داد؛ در حالی که این سهم در سال قبل از آن تنها ۶.۶ درصد بود.

افزایش تعرفه گاز همچنین در شرایطی اتفاق می‌افتد که محدودیت‌های برق از هم‌اکنون تولید کارخانه‌ها را کاهش داده و حاشیه سود آنها را تحت فشار قرار داده است.

یک منبع صنعتی به متال‌اکسپرت گفت: «کارخانه‌ها این هزینه را به خریداران پایین‌دستی منتقل خواهند کرد، زیرا اگر خریداران به سمت واردات بروند، هزینه‌های اضافی و زمان تحویل طولانی‌تر باعث گران‌تر شدن محصولات خارجی خواهد شد.»
با این حال، تولیدکنندگان ممکن است برای انتقال کامل این افزایش هزینه به بازار با مشکل مواجه شوند؛ زیرا تقاضای داخلی و صادراتی همچنان محدود و رقابت شدید است.

اگر خریداران قیمت‌های بالاتر را نپذیرند، کارخانه‌ها ممکن است به جای افزایش قیمت، تولید خود را تعدیل یا کاهش دهند؛ آن هم در شرایطی که محدودیت تأمین برق و گاز و همچنین مشکلات لجستیکی همچنان بر فعالیت صنعت فولاد ایران فشار وارد می‌کند.

منبع: استیل‌پرایس