براساس تحلیل هفتگی معاملات بورس کالا؛
بازار کنسانتره سنگ‌آهن در معاملات ۱۹ مهر با کاهش هم‌زمان عرضه و تقاضا روبه‌رو شد، اما افت خریدها به‌اندازه‌ای بود که کاهش حجم عرضه نتوانست مانع از عقب‌نشینی معاملات شود. در این میان، قیمت میانگین موزون تغییر چندانی نکرد؛ اتفاقی که از مقاومت قیمت‌ها در برابر ضعف دادوستدها حکایت دارد، اما لزوما به معنای پایداری تقاضا نیست. فروشندگان هنوز قیمت‌های خود را به‌طور محسوسی پایین نیاورده‌اند و خریداران نیز در حجم محدودتری وارد معامله شده‌اند. حاصل این وضعیت، افزایش سهم محموله‌های فروش‌نرفته و فاصله گرفتن حجم عرضه از ظرفیت جذب بازار است.
به گزارش فولادنیوز، حجم معاملات کنسانتره در این هفته به حدود ۱۲۱ هزار تن رسید؛ درحالی‌که هفته قبل نزدیک به ۱۷۳ هزار تن معامله شده بود. عرضه نیز کاهش یافت، اما افت آن به‌مراتب کمتر از عقب‌نشینی خریدها بود. در نتیجه، نه‌تنها حجم فروش پایین آمد، بلکه سهم بیشتری از محصول عرضه‌شده بدون مشتری ماند. این تفاوت نشان می‌دهد مسئله بازار صرفا افزایش عرضه یا کاهش فعالیت فروشندگان نیست؛ تقاضا نیز توان جذب محموله‌ها در مقیاس هفته قبل را از دست داده است.
رفتار قیمت میانگین موزون، وجه متفاوت معاملات این هفته بود. با وجود کاهش محسوس حجم دادوستدها، میانگین قیمت از حدود ۱۳۴ هزار ریال به نزدیک ۱۳۶ هزار ریال رسید. در بازاری که سفارش‌های خرید کاهش یافته و بخش بزرگ‌تری از عرضه بدون معامله مانده است، انتظار می‌رود فشار کاهشی بر قیمت‌ها افزایش یابد. با این حال، چنین واکنشی هنوز در میانگین ثبت‌شده دیده نمی‌شود.
این پایداری را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه قدرت بازار دانست. کاهش حجم معاملات باعث می‌شود میانگین قیمت بیش از گذشته از ترکیب محموله‌های معامله‌شده اثر بگیرد. بنابراین، ممکن است قیمت ثبت‌شده بیش از آنکه نماینده وضعیت عمومی بازار باشد، از مشخصات و قیمت چند معامله اثر پذیرفته باشد. از سوی دیگر، فروشندگان نیز ظاهرا هنوز برای جذب خریداران به تعدیل جدی قیمت‌ها روی نیاورده‌اند. داده‌های موجود امکان تفکیک دقیق این دو عامل را نمی‌دهد؛ ازاین‌رو، افزایش محدود میانگین موزون را باید در کنار افت معاملات و کاهش جذب عرضه ارزیابی کرد.
نکته مهم‌تر، تغییر نسبت معاملات به عرضه است. در هفته قبل حدود دوسوم کنسانتره عرضه‌شده به فروش رسید، اما در معاملات ۱۹ مهر این سهم به نزدیک ۵۵ درصد کاهش یافت. به بیان دیگر، عرضه‌کنندگان با وجود محدود کردن حجم محصول ارائه‌شده، نتوانستند سطح فروش قبلی را حفظ کنند. این وضعیت می‌تواند در هفته‌های بعد به تصمیم‌های متفاوتی منجر شود: فروشندگان ممکن است برای جلوگیری از انباشت عرضه، حجم محموله‌های خود را باز هم کاهش دهند یا در صورت تداوم ضعف تقاضا، ناچار به بازنگری در قیمت‌های پیشنهادی شوند.
مسیر بعدی بازار به تداوم این شکاف بستگی دارد. اگر تقاضا در سطح فعلی باقی بماند و عرضه کاهش بیشتری پیدا نکند، فروش بخشی از محموله‌ها دشوارتر خواهد شد و قیمت‌ها در معرض فشار قرار می‌گیرند. در مقابل، کاهش بیشتر عرضه می‌تواند از افت سریع قیمت‌ها جلوگیری کند؛ هرچند چنین وضعیتی به معنای بهبود بازار نیست، بلکه ممکن است صرفا حجم معاملات را در سطحی پایین نگه دارد. معیار تعیین‌کننده در هفته‌های آینده، لزوما تغییر قیمت میانگین نیست، بلکه توان بازار برای جذب عرضه بدون عقب‌نشینی بیشتر در حجم معاملات خواهد بود.
منبع: فولادبان
دیدگاهتان را بنویسید