همزمان با تلاش پاکستان برای جذب سرمایهگذاری خارجی در ذخایر بزرگ و توسعهنیافته مس و طلای بلوچستان، گزارش مؤسسه ACLED از افزایش حملات به عملیات معدنی در این استان خبر میدهد؛ حملاتی که عمدتاً حملونقل مواد معدنی و مسیرهای دسترسی به پروژهها را هدف قرار داده و میتواند مسیر توسعه بخش معدن این کشور را با چالشهای امنیتی جدیتری روبهرو کند.
به گزارش فولادنیوز، به نقل از ماینینگ بر اساس دادههای مؤسسه ACLED، در فاصله ژانویه تا سپتامبر ۲۰۲۶، دستکم ۳۸ حمله مرتبط با فعالیتهای استخراجی در استان بلوچستان پاکستان ثبت شده است. با احتساب این موارد، شمار حملات مرتبط با عملیات معدنی و استخراجی در این منطقه طی سه سال گذشته به بیش از ۱۳۰ مورد رسیده است.
بلوچستان یکی از غنیترین مناطق پاکستان از نظر منابع معدنی و انرژی بهشمار میرود و ذخایر مهمی از مس، طلا، کرومیت، زغالسنگ و گاز طبیعی را در خود جای داده است. اهمیت این منطقه برای پاکستان در شرایطی افزایش یافته که این کشور بهدنبال جذب سرمایهگذاران بینالمللی برای توسعه بخشی از بزرگترین ذخایر توسعهنیافته مس و طلا در جهان است.
پوجا جورج، دستیار مدیر پژوهش آسیای جنوبی در ACLED، هشدار داده است که افزایش ناامنی میتواند تلاش پاکستان برای جذب سرمایهگذاری بینالمللی و توسعه بخش معدن را در شرایط رقابت جهانی بر سر مواد معدنی حیاتی تضعیف کند.
حملونقل؛ نقطه آسیبپذیر پروژههای معدنی
براساس گزارش ACLED، بخش عمده حملات به پروژههای معدنی نه در خود سایتهای معدنی، بلکه در مسیرهای حملونقل رخ میدهد. دلیل این موضوع آن است که پروژههای بزرگ معدنی معمولاً از حفاظت امنیتی سنگینتری در محل معدن برخوردارند، اما جادهها و مسیرهای انتقال مواد معدنی آسیبپذیرتر هستند.
طبق این گزارش، نزدیک به ۹۰ درصد حملات جداییطلبان به پروژههای معدنی در جادهها رخ داده است. مهاجمان معمولاً با شلیک به لاستیک کامیونها، خودروها را از حرکت خارج میکنند و در برخی موارد، پس از خروج رانندگان، وسایل نقلیه را به آتش میکشند.
پروژههای شاخصی مانند معدن مس ریکو دیق و معدن مس و طلای سیندک بهدلیل حضور شرکای خارجی و اهمیت راهبردی، تحت حفاظت نیروهای امنیتی دولتی و خصوصی قرار دارند. با این حال، گزارش ACLED نشان میدهد که ناامنی در مسیرهای حملونقل همچنان یکی از مهمترین ریسکهای عملیاتی برای این پروژههاست.
ACLED در گزارش خود تأکید کرده است که کمتر از ۱۷ درصد حملات ثبتشده شامل بمبهای کنار جادهای یا مینهای زمینی بوده است. این موضوع نشان میدهد هدف اصلی بسیاری از حملات، ایجاد اختلال در فعالیت شرکتها و القای فضای بیثباتی پیرامون پروژههای معدنی است، نه لزوماً وارد کردن تلفات انسانی گسترده.
پوجا جورج در این زمینه گفته است: «بیشتر حملاتی که بر معدنکاری اثر میگذارند، شامل تخریب اموال است نه تلفات انسانی. هدف ظاهراً ایجاد اختلال، تشدید احساس بیثباتی در اطراف عملیات معدنی و دشوارتر کردن محیط فعالیت برای شرکتهاست.»
با این حال، حملات به محلهای استخراج میتواند پیامدهای انسانی سنگینتری داشته باشد؛ زیرا احتمال برخورد مهاجمان با نیروهای امنیتی در سایتهای عملیاتی بیشتر است و این موضوع میتواند به درگیریهای مرگبار منجر شود.
چالش برای آینده معدنکاری پاکستان
افزایش حملات در بلوچستان در شرایطی رخ میدهد که پاکستان بهدنبال تبدیل ذخایر معدنی خود به یکی از محورهای جذب سرمایه خارجی است. نبود زیرساختهای حملونقل ایمن و توسعهیافته، نیاز به حفاظت امنیتی مستمر و حساسیت اجتماعی و محلی نسبت به نحوه بهرهبرداری از منابع، از جمله ریسکهایی است که پیش روی سرمایهگذاران قرار دارد.
ACLED همچنین هشدار داده است که اتکای بیش از حد به راهکارهای امنیتی میتواند چالشهای تازهای ایجاد کند؛ از جمله افزایش احتمال تنش با جوامع محلی و آسیب به اعتبار شرکتهای فعال در منطقه. این مؤسسه تأکید دارد که امنیت پروژهها تنها با افزایش نیروهای حفاظتی تضمین نمیشود و حل پایدار منازعه نیازمند توجه به موضوعاتی مانند توزیع منافع اقتصادی، مشارکت محلی و مدیریت منابع است.
براساس این گزارش، ادامه حملات میتواند علاوه بر افزایش هزینههای عملیاتی شرکتها، بر روند توسعه پروژههای معدنی بزرگ پاکستان نیز اثر بگذارد؛ پروژههایی که این کشور برای بهرهبرداری از ظرفیتهای معدنی خود و حضور در زنجیره جهانی مواد معدنی حیاتی به آنها نیاز دارد.
منبع: معدن نیوز
دیدگاهتان را بنویسید