هند همچنان در جایگاه واردکننده خالص فولاد نهایی / واردات فولاد هند رکورد ۶ ماهه را زد

به گزارش فولادنیوز، هند در اوت ۲۰۲۶ همچنان در جایگاه واردکننده خالص فولاد نهایی قرار گرفت؛ زیرا رشد مصرف فولاد در این کشور از افزایش تولید داخلی سریع‌تر بوده است. بر اساس داده‌های مقدماتی کمیته مشترک کارخانه‌های فولاد هند (JPC) که توسط کالانیش (Kallanish) بررسی شده، واردات فولاد نهایی هند در اوت با رشد ۸ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل به ۷۲۱ هزار تن رسید، در حالی که صادرات با رشد ۳۱.۳ درصدی به ۶۹۰ هزار تن افزایش یافت.

اگرچه صادرات فولاد هند در اوت با سرعت بیشتری نسبت به واردات رشد کرد، اما حجم صادرات همچنان کمتر از واردات بود و به این ترتیب، هند برای این ماه در موقعیت واردکننده خالص فولاد نهایی باقی ماند.در بخش تولید، تولید فولاد خام هند در اوت با کاهش جزئی ۰.۱ درصدی نسبت به سال گذشته به ۱۴.۱ میلیون تن رسید و نسبت به ژوئیه نیز ۱.۸ درصد کاهش یافت؛ تولید فولاد خام در ژوئیه ۱۴.۳۵ میلیون تن گزارش شده بود.تولید فولاد نهایی نیز با رشد ۰.۳ درصدی سالانه به ۱۳.۴۸ میلیون تن رسید، اما نسبت به ماه قبل ۳.۹ درصد کاهش داشت. این رقم در ژوئیه ۱۴.۰۳ میلیون تن بود.

مصرف فولاد سریع‌تر از تولید رشد کرد

کاهش نسبی تولید در شرایطی رخ داده که تقاضای فولاد در هند همچنان مقاوم باقی مانده است. مصرف فولاد نهایی در اوت با رشد ۳.۹ درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ۱۴.۳۲ میلیون تن افزایش یافت.این شکاف میان رشد مصرف و تولید، یکی از عوامل اصلی تداوم واردات فولاد به هند محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که تقاضای داخلی با سرعت بیشتری نسبت به ظرفیت عرضه داخلی در حال افزایش است.

در بازه گسترده‌تر آوریل تا اوت سال مالی ۲۰۲۷ نیز این روند آشکارتر شده است. واردات تجمعی فولاد نهایی هند با رشد ۲۹.۵ درصدی به ۳.۴۹ میلیون تن رسید، در حالی که صادرات با افزایش ۳۴.۱ درصدی به ۲.۹۸۶ میلیون تن بالغ شد.در همین مدت، مصرف فولاد نهایی هند ۷ درصد افزایش یافت و به ۷۰.۲۹ میلیون تن رسید، اما تولید تنها ۳.۸ درصد رشد کرد و در سطح ۶۸.۱۴ میلیون تن قرار گرفت. این آمار از افزایش فاصله میان رشد تقاضا و رشد عرضه داخلی حکایت دارد.

در بازه شش‌ماهه مارس تا اوت، واردات فولاد هند به‌طور متوسط حدود ۷۰۰ هزار تن در ماه بوده است. واردات اوت با ثبت ۷۲۱ هزار تن، بالاترین میزان در این دوره بود؛ در حالی که پایین‌ترین رقم، ۵۰۰ هزار تن در مارس ثبت شد.میانگین صادرات نیز در این دوره حدود ۶۰۰ هزار تن در ماه بود. صادرات ۶۹۰ هزار تنی اوت بالاتر از میانگین شش‌ماهه قرار گرفت و اندکی پایین‌تر از رکورد ۷۰۰ هزار تنی ژوئیه بود. کمترین میزان صادرات نیز با ۵۰۰ هزار تن در آوریل ثبت شد.

افت تولید چدن و آهن خام

در بخش بالادستی زنجیره فولاد نیز نشانه‌هایی از کاهش فعالیت مشاهده شد. تولید چدن خام (Pig Iron) و فلز داغ (Hot Metal) در اوت به ترتیب ۱.۳ و ۱.۱ درصد نسبت به سال گذشته کاهش یافت.افت ماهانه این دو محصول شدیدتر بود؛ به‌طوری که تولید چدن خام نسبت به ژوئیه ۴.۵ درصد و تولید فلز داغ ۴.۷ درصد کاهش پیدا کرد.این کاهش‌ها می‌تواند نشانه‌ای از تضعیف فعالیت در بخش بالادستی زنجیره فولاد باشد؛ هرچند حجم تولید فولاد نهایی در مقایسه سالانه تقریباً ثابت باقی مانده است.

تولیدکنندگان بخش خصوصی همچنان سهم غالب تولید فولاد هند را در اختیار دارند. این شرکت‌ها در اوت ۸۴ درصد تولید فولاد خام کشور، معادل ۱۱.۸۷ میلیون تن، را به خود اختصاص دادند.سهم بخش خصوصی از تولید فولاد نهایی نیز به ۸۶ درصد رسید و حجم تولید این بخش ۱۱.۵۸ میلیون تن گزارش شد.با وجود سهم بالای بخش خصوصی، مجموع تولید این گروه نسبت به ماه قبل ۴ درصد کاهش داشت.

رشد ۲ رقمی قیمت محصولات تخت فولادی

در بخش قیمت‌ها نیز داده‌های روند قیمت خرده‌فروشی JPC نشان می‌دهد محصولات فولادی هند در اوت ۲۰۲۶ همچنان در سطوح بالاتری نسبت به سال پایه قرار داشتند.میانگین قیمت کویل نورد گرم (HRC) با ضخامت ۲ میلی‌متر در اوت ۲۰۲۶ نسبت به سپتامبر ۲۰۲۵ حدود ۱۷.۴ درصد افزایش یافت.

قیمت کویل نورد سرد (CRC) با ضخامت ۰.۶۳ میلی‌متر نیز در همین بازه ۱۵.۹ درصد رشد کرد و قیمت بیلت (Billet) با افزایش ۹.۷ درصدی همراه شد.این افزایش قیمت‌ها بیانگر تداوم انتقال هزینه‌ها در زنجیره ارزش فولاد هند است و نشان می‌دهد فشارهای هزینه‌ای همچنان در قیمت محصولات فولادی منعکس می‌شود.

روند صعودی قیمت‌ها در حالی ادامه یافته که قیمت داخلی محصولات تخت فولادی هند اخیراً به بالاترین سطوح چند سال اخیر رسیده است. این شرایط از تقویت مومنتوم بازار محصولات تخت فولادی در هند حکایت دارد.

در مجموع، آمار اوت تصویری دوگانه از بازار فولاد هند ارائه می‌کند: از یک سو تقاضای داخلی همچنان قدرتمند است و قیمت محصولات تخت در سطوح بالایی قرار دارد و از سوی دیگر، رشد تولید داخلی نتوانسته همگام با افزایش مصرف حرکت کند؛ عاملی که هند را با وجود رشد قابل توجه صادرات، همچنان در موقعیت واردکننده خالص فولاد نهایی نگه داشته است.

منبع: معدن نامه