رئیس انجمن سنگ آهن گفت: ذخیره سنگ آهن ما را اکنون حدود ۴ میلیارد تن (۳.۸ میلیارد تن) اعلام میکنند، ولی واقعیت این است که قطعاً میزان ذخیره سنگ آهن در کشور بالای ۶ میلیارد تن است و حتی خیلیها این اعداد را بسیار بالاتر میدانند.
به گزارش فولادنیوز، مهرداد اکبریان، رئیس انجمن سنگ آهن در گفتوگو با فولادنیوز درباره برداشتهای سطحی در معادن و احتمال کمبود سنگ آهن در کشور توضیح داد: همیشه در میان کارشناسان این نگرانی وجود دارد که وضعیت سنگ آهن در ایران به چه صورتی خواهد شد؛ آیا ما برای سالها و دهههای آینده ذخیره داربم یا خیر و آیا باید نگرانی سنگ آهن را داشته باشیم یا نه. بالاخره صنعت بزرگ فولاد در حال توسعه است و ظرفیتهای تولید فولاد در حال بالا رفتن است.
این فعال اقتصادی در ادامه بیان کرد: در اعداد و ارقام میشود نگران شد، با یک محاسبه کوچک شاید ۱۰ تا ۱۵ سال آینده ما به جایی برسیم که دیگر مواد اولیه برای زنجیره فولاد نداشته باشیم. ولی من میگویم به جای اینکه ما بیاییم و نگران باشیم یا خودمان را در شرایط منفعل قرار دهیم، بیاییم تمهیدات لازم را انجام دهیم.
رئیس انجمن سنگ آهن اشاره کرد: اولاً مطالعاتی که داخل کشور برای اکتشافات سنگ آهن انجام گرفته، مطالعات کامل و قابل اتکایی نیست و تا حدود زیادی ناقص است؛ هم به لحاظ میزان مساحتی که کشور اسکن شده و برای اکتشاف آهن کار شده و هم به لحاظ عمق.
او در ادامه افزود: عمق مؤثر برای مطالعه میزان ذخیره زیرزمین در کشور فکر نمیکنم بیشتر از ۵۰ متر باشد، در صورتی که ما ذخایر بسیار بزرگی در اعماق زیر ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۳۰۰ متر داریم، به خصوص در مرکز کشور.
اکبریان با اشاره به حجم سنگهای کم عیار در کشور، گفت: موضوع دیگر این است که ما اکنون جاهایی و زونهایی را در کشور داریم که سنگهای هماتیتی و سنگهای کمعیار دارند. چون فعلاً نمیتوانیم در صنایع معدنیمان از آنها استفاده کنیم، شاید جزو ذخیره نمیآوریم.
او افزود: فقط کافی است که ما سرمایهگذاری در بخش صنایع معدنی بکنیم تا بتوانیم از ذخایری که ۱۸ درصد، ۱۵ درصد، ۱۲ درصد و ۲۴ درصد هستند و همچنین از ذخایر هماتیتی کمعیار استفاده کنیم. شما همین که به این صنعت دسترسی پیدا بکنید، در آنِ واحد میتوانید میزان ذخیره سنگ آهن خود را با عددهای بالاتری عنوان کنید.
رئیس انجمن سنگ آهن با اشاره به سابقه زمینشناسی ایران، عنوان کرد: سرزمین ما تقریباً به لحاظ زمینشناسی جوان محسوب میشود. ایران به لحاظ زمینشناسی جوان است و مثل قاره آفریقا قاره پیر نیست؛ ما یک پلاتو (فلات) جوان هستیم. از مشخصات پلاتوی جوان یکی همین است که میبینید رگههای فلزاتمان از جمله سنگ آهن، مس، آلومینیوم و خیلی چیزها در سطح زمین دیده میشوند. این شاید یکی از برکات خداوند برای این سرزمین بوده که ما به راحتی میتوانستیم از سطح زمین سنگ آهن برداشت کنیم.
او ادامه داد: ولی این هم برای مدتی امکان داشت. شما وقتی ذخیره سطح زمین را برمیدارید، آرامآرام میرسید به جایی که مجبورید دیگر زمین را بکنید. سنگ آهن در خیلی از کشورها تونلی هم کار میشود؛ یعنی اینقدر زیرزمین است که تونلی کار میکنند. ما هنوز به استخراج تونلی نرسیدهایم و شاید بعد از این شاهد معادنی باشیم که به شکل تونلی برداشت کنند. تا به حال برداشت کمهزینهای داشتیم و با این روش کار کردهایم.
این فعال اقتصادی گفت: اتفاقاً من درباره این موضوع نگرانم؛ نگران اینکه شاید معدنکاران و بهرهبرداران ما عادت کردهاند که با هزینههای کمتر و پایینتری استخراج و تولید کنند. خب اگر با همین رویه پیش بروند در بهرهبرداری زیرزمینی یا بهرهبرداری تونلی، قطعاً گیر خواهند کرد.
اکبریان با تاکید بر لزوم تغییر روشهای بهرهبرداری در معادن، ادامه داد: باید روشهایمان را بهینه و از روشهای جدید استفاده کنیم، هزینههایمان را پایین بیاوریم و اکتشافاتمان آنقدر دقیق باشد که حتی یک تن خاک را با بیپروایی و بیجهت جابهجا نکنیم؛ چون در آینده حتی کوچکترین کار در سطح زمین یا در عمق زمین برای ما هزینهبر خواهد بود.
رئیس انجمن سنگ آهن در پاسخ به این سوال که گفته میشود تجهیزات استخراج سنگ آهن از عمق زمین را نداریم و بهزودی با کمبود آن مواجه خواهیم شد، گفت: توضیح من اصلا راجع به این نبود که آیا ما کمبود داریم یا نداریم. بالاخره معادن سنگ آهن ما لایتناهی که نیستند و یک روزی تمام خواهند شد.
او با اشاره به تخمینهایی که درباره میزان ذخایر سنگ آهن کشور مطرح میشود، توضیح داد: ذخیره سنگ آهن ما را اکنون چیزی حدود ۴ میلیارد تن (۳.۸ میلیارد تن) اعلام میکنند، ولی واقعیت این است که با همین حسابکتابهایی که خدمتتان عرض کردم، قطعاً میزان ذخیره سنگ آهن در کشور بالای ۶ میلیارد تن است و حتی خیلیها این اعداد را بسیار بالاتر میدانند.
رئیس انجمن سنگ آهن درباره نحوه بهرهبرداری صحیح از منابع سنگ آهن و مشخص شدن دقیق میزان ذخایر کشور، توضیح داد: این مسئله نیازمند سه اقدام است؛ اول هزینه، خرج و سرمایهگذاری در بخش اکتشاف. دوم، ایجاد صنایع معدنی که بتوانند از سنگهای کمعیار استفاده کنند. سوم، استفاده از روشهایی که بشود از اعماق هم سنگ را استخراج کرد.
این فعال اقتصادی در ادامه افزود: شاید بعضی از این روشها برای امروز به صرفه نباشند، ولی دلیلی ندارد که مثلاً ۵ سال آینده هم ما تجهیزاتی نداشته باشیم که بتوانیم برداشت کنیم.
او تاکید کرد: چین و خیلی از کشورهای دیگر با همین روشهای به نسبت پرهزینه سنگ آهن برداشت میکنند، از آن فولاد درست میکنند و فولادشان هم با فولاد ما به لحاظ قیمتی قابل رقابت است و حتی خیلی از مواقع از فولاد ما هم ارزانتر تمام میشود. پس این راه، یک راه بنبست نیست؛ راهی است که میشود ادامه داد و ایران باید به هر صورت وارد این قضیه شود.
دیدگاهتان را بنویسید