بلاستر برای خرید اسپشیالیتی استیل یو.کی پیشنهاد ارائه داد

به گزارش فولاد نیوز، شرکت نروژی-بریتانیایی بلاستر (Blastr) که در تولید فولاد کم‌کربن تخصص دارد، در میان مدعیان خرید اسپشیالیتی استیل یو.کی (Speciality Steels UK) قرار دارد؛ شرکتی که پیش‌تر متعلق به لیبرتی استیل (Liberty Steel) بود. این موضوع توسط اسکای نیوز گزارش شده است.

در اوت ۲۰۲۵، دادگاه عالی بریتانیا دستور انحلال اجباری اسپشیالیتی استیل یو.کی (SS UK Limited) را صادر کرد. این شرکت دارای سایت‌های تولیدی در روترام و استوکس‌بریج است. تأسیسات روترام به دو کوره قوس الکتریکی (EAF) با ظرفیت مجموعی حدود ۱.۱ میلیون تن فولاد در سال مجهز است.

بلاستر همچنین در حال بررسی انتقال شرکت هلدینگ خود از نروژ به بریتانیا است. این شرکت در حال حاضر هیچ تأسیسات تولیدی فعالی ندارد. در سال ۲۰۲۳، این شرکت از یک پروژه گرین‌فیلد در اینکو، فنلاند خبر داد که هدف آن تولید حداکثر ۲.۵ میلیون تن فولاد تخت با ردپای کربنی کاهش‌یافته است. علاوه بر این، برنامه‌هایی برای ساخت کارخانه‌ای در بریتانیا جهت تولید گندله برای آهن اسفنجی (DRI) با ظرفیت حدود ۶ میلیون تن در سال مطرح شده بود.

بلاستر اعلام می‌کند که فولاد تولیدی این شرکت می‌تواند تا ۹۰ درصد انتشار CO2 کمتری نسبت به تولید سنتی داشته باشد. بر اساس برآوردهای این شرکت، شدت انتشار فولاد متعارف حدود ۲.۶ تن CO2 به ازای هر تن است، در حالی که محصولات «سبز» می‌توانند شاخصی در حدود ۰.۲۶ تن CO2 به ازای هر تن داشته باشند.

از دیگر مدعیان خرید اسپشیالیتی استیل یو.کی می‌توان به شرکت فولاد متعلق به امارات متحده عربی و استیل یو.کی 7 (7 Steel UK) اشاره کرد. یکی از نمایندگان بلاستر از اظهارنظر در این‌باره خودداری کرد.

شایان ذکر است که اسپشیالیتی استیل یو.کی زمانی بخشی از گروه لیبرتی استیل به رهبری سانجیو گوپتا بود. در اوت ۲۰۲۵، دادگاه عالی لندن حکم به انحلال اجباری اسپشیالیتی استیل یو.کی به دلیل ورشکستگی داد و این شرکت را در پی بدهی‌های چندمیلیون دلاری و مشکلات مالی مداوم پس از فروپاشی طلبکار اصلی آن، گرین‌استیل کپیتال (Greensill Capital)، تحت کنترل مدیر تصفیه دولتی و مدیران ویژه قرار داد. پیش از این، این کسب‌وکار تلاش کرده بود از طریق بازسازی و فروش دارایی‌ها از ورشکستگی جلوگیری کند، اما این برنامه‌ها موفقیت‌آمیز نبودند و سایت‌های تولیدی که فولاد مورد نیاز بخش‌های راهبردی را تأمین می‌کردند، در معرض خطر توقف بلندمدت فعالیت و از دست رفتن هزاران شغل قرار گرفتند.