عضو خانه معدن ایران با انتقاد از تعدد مقررات و تصمیم‌های متناقض دستگاه‌های دولتی، گفت: بخش معدن بیش از آنکه به حمایت‌های جدید نیاز داشته باشد، به حذف موانعی نیاز دارد که هزینه تولید، واردات ماشین‌آلات، تامین انرژی و بازگشت ارز صادراتی را افزایش داده‌اند.
به گزارش فولادنیوز، حسن حسینقلی، عضو خانه معدن ایران با اشاره به محدودیت‌های واردات ماشین‌آلات معدنی اظهار کرد: محدودیت واردات به‌ویژه برای معادنی که با ماشین‌آلات کوچک‌تر فعالیت می‌کنند، مشکل‌ساز است و نمی‌توان صرف تولید داخلی برخی تجهیزات و قطعات را دلیلی برای جلوگیری از ورود نمونه‌های خارجی دانست.
وی درباره تولید داخلی لاستیک ماشین‌آلات معدنی گفت: تولید داخلی را نمی‌توان نادیده گرفت و کیفیت آن نیز لزوما پایین نیست، اما همچنان تفاوت‌هایی میان محصولات داخلی و خارجی وجود دارد. در ماشین‌آلات معدنی، تعداد لایه‌های نخ، جنس نخ، ترکیب لاستیک و مواد مورد استفاده در تولید، مستقیما بر عملکرد و عمر لاستیک اثر می‌گذارد؛ بنابراین ملاک باید کیفیت و کارایی باشد، نه صرفا داخلی یا خارجی بودن محصول.
تصویر غیرواقعی از وضعیت معدن
حسینقلی با انتقاد از نحوه انعکاس آمار بخش معدن ادامه داد: در سال‌های گذشته تصویری از وضعیت معدن ارائه شده که با واقعیت این بخش فاصله دارد. در شرایطی که کشور با کمبود برق و گاز مواجه است و بسیاری از واحدهای تولیدی با محدودیت فعالیت روبه‌رو هستند، اعلام رشدهای بالا برای معدن نمی‌تواند به‌تنهایی بیانگر وضعیت واقعی این بخش باشد.
به گفته وی، حدود ۱۲ هزار و ۵۰۰ معدن در کشور وجود دارد، اما شرایط همه آنها یکسان نیست و بخشی از معادن با مشکلات جدی در تامین انرژی، ماشین‌آلات و سرمایه در گردش مواجه‌اند.
عضو خانه معدن ایران تاکید کرد: اگر مدیران دولتی صرفا برای نشان دادن عملکرد بهتر، آمار رشد تولید را برجسته کنند، تصمیم‌گیران نیز بر مبنای همان تصویر ناقص سیاستگذاری خواهند کرد؛ در نتیجه معدن به‌عنوان بخشی برخوردار و سودآور دیده می‌شود و فشارهای بیشتری به آن وارد خواهد شد.
هزینه پنهان بازگشت ارز صادراتی
حسینقلی یکی دیگر از مشکلات معدن را به سیاست‌های ارزی مرتبط دانست و گفت: بازگشت ارز حاصل از صادرات بدون هزینه نیست. انتقال پول از یک بانک یا کشور به کشور دیگر، کارمزد صرافی و ریسک‌های مختلفی دارد و ممکن است ۱۰ تا ۱۵ درصد هزینه ایجاد کند.
وی افزود: نمی‌توان بدون در نظر گرفتن این هزینه‌ها برای صادرکننده تعهد ارزی تعیین کرد و انتظار داشت همان میزان ارز بدون هیچ هزینه‌ای به کشور بازگردد.
تصمیم‌های جزیره‌ای علیه تولید
این فعال بخش معدن با انتقاد از تصمیم‌گیری دستگاه‌های مختلف اظهار کرد: مشکل دیگری که تولیدکنندگان با آن مواجه‌اند، تصمیم‌گیری جزیره‌ای دستگاه‌هاست؛ به‌گونه‌ای که محیط‌زیست یک مقرره وضع می‌کند، گمرک مقررات دیگری دارد، بانک مرکزی الزامات خود را تعیین می‌کند و سایر دستگاه‌ها نیز محدودیت‌های جدیدی ایجاد می‌کنند.
وی با اشاره به محدوده‌های معدنی گفت: چگونه می‌توان محدوده‌ای را که از قبل ذخیره معدنی قابل توجهی در آن شناسایی شده، بعدا در زمره مناطق حفاظت‌شده قرار داد؟ نمونه‌هایی مانند انگوران و مهدی‌آباد نشان می‌دهد که شناخت ذخایر و ظرفیت اقتصادی مناطق معدنی باید از ابتدا در تصمیم‌گیری‌ها مورد توجه قرار گیرد.
حسینقلی تاکید کرد: نمی‌توان ابتدا یک ذخیره بزرگ معدنی را نادیده گرفت و بعد محدودیت جدیدی برای فعالیت در آن ایجاد کرد.
حمایت از تولید نباید به انحصار منجر شود
عضو خانه معدن ایران همچنین درباره سیاست حمایت از تولید داخل گفت: میان حمایت و انحصار باید تفاوت قائل شد. تعیین مجوز برای تولید یا واردات یک کالا به‌خودی‌خود به معنای انحصار نیست، اما اگر تولید و توزیع عملا در اختیار یک مجموعه قرار گیرد و همزمان قیمت‌ها افزایش شدیدی پیدا کند، نمی‌توان این وضعیت را صرفا حمایت از تولید داخل نامید.
وی افزود: تولیدکننده داخلی باید امکان رقابت داشته باشد و مصرف‌کننده نیز بتواند کالای مناسب را با قیمت منطقی تهیه کند. اگر حمایت از تولید داخلی به افزایش چندبرابری قیمت مواد و تجهیزات منجر شود، هزینه آن در نهایت به تولیدکننده پایین‌دست و معدنکار منتقل خواهد شد.
بخش خصوصی حمایت نمی‌خواهد، مانع نمی‌خواهد
حسینقلی با بیان اینکه بخش خصوصی بیش از حمایت به نبود مانع نیاز دارد، گفت: اگر فضای کسب‌وکار قابل پیش‌بینی باشد، بخش خصوصی کار خودش را انجام می‌دهد. تولیدکننده انتظار ندارد دولت برای او تولید کند؛ انتظار این است که تصمیم‌های دولتی مسیر فعالیت او را مسدود نکند.
وی همچنین خواستار تفکیک ماشین‌آلات تولیدی از خودروهای سواری در سیاست‌های وارداتی شد و اظهار کرد: لودر، بلدوزر، گریدر و ماشین‌آلات معدنی و راهسازی ابزار تولید هستند و کسی که این تجهیزات را وارد می‌کند، برای تولید و ایجاد اشتغال سرمایه‌گذاری کرده است؛ بنابراین نمی‌توان این تجهیزات را با خودروی سواری در یک چارچوب سیاستگذاری قرار داد.
عضو خانه معدن ایران در پایان تاکید کرد: معدنکار زمانی می‌تواند تولید کند که ماشین‌آلات مناسب، انرژی و مواد اولیه در اختیار داشته باشد. مسئله امروز بخش معدن کمبود حمایت نیست؛ تولیدکننده در بسیاری از موارد حمایت مستقیم نمی‌خواهد، بلکه می‌خواهد تصمیم‌های متعدد و متناقض، هزینه فعالیتش را افزایش ندهند.
حسینقلی خاطرنشان کرد: اگر قرار است تولید تقویت شود، شاید نخستین گام این باشد که دولت به جای ایجاد حمایت‌های تازه، از سنگ‌اندازی در مسیر تولید کم کند.
منبع: فولادبان
دیدگاهتان را بنویسید