هند در حال تدوین سیاست جدیدی برای صنعت فولاد است که بر اساس آن، ظرفیت تولید فولاد این کشور تا سال ۲۰۴۷ به ۶۰۰ میلیون تن در سال افزایش خواهد یافت؛ هدفی که در صورت تحقق، جایگاه هند را در صنعت جهانی فولاد به شکل اساسی تغییر خواهد داد.
به گزارش فولادنیوز، به نقل از رویترز، دولت هند در سیاست جدید خود علاوه بر توسعه ظرفیت فولادسازی، موضوعاتی مانند تأمین پایدار سنگ‌آهن و زغال‌سنگ کک‌شو، افزایش بهره‌وری، توسعه فناوری و کاهش انتشار کربن را نیز در نظر گرفته است.
هند در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین موتورهای رشد تقاضای جهانی فولاد تبدیل شده است. توسعه زیرساخت‌ها، شهرنشینی، ساخت راه‌آهن، بزرگراه، مسکن و پروژه‌های صنعتی، مصرف فولاد این کشور را به‌طور مستمر افزایش داده و دهلی‌نو اکنون صنعت فولاد را یکی از پایه‌های توسعه اقتصادی بلندمدت خود می‌داند.
اما رسیدن به ظرفیت ۶۰۰ میلیون تن تنها به معنای ساخت کارخانه‌های جدید نیست. چنین توسعه‌ای به حجم عظیمی از سنگ‌آهن، زغال‌سنگ کک‌شو، برق، آب، شبکه ریلی، بنادر و سرمایه‌گذاری نیاز خواهد داشت.
هند از ذخایر قابل‌توجه سنگ‌آهن برخوردار است، اما وابستگی آن به واردات زغال‌سنگ کک‌شو همچنان یکی از چالش‌های اساسی صنعت فولاد این کشور محسوب می‌شود.
از سوی دیگر، افزایش تولید فولاد هند می‌تواند ساختار بازار جهانی را نیز تغییر دهد. چین همچنان با فاصله بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان است، اما رشد مصرف فولاد این کشور دیگر مانند دو دهه گذشته نیست. در مقابل، هند جمعیتی جوان‌تر، شهرنشینی رو به گسترش و نیاز گسترده‌ای به زیرساخت‌های جدید دارد.
به این ترتیب، اگر چین موتور اصلی رشد صنعت فولاد جهان در دو دهه نخست قرن بیست‌ویکم بود، هند می‌تواند یکی از مهم‌ترین موتورهای رشد این صنعت در دو دهه آینده باشد.
البته ظرفیت ۶۰۰ میلیون تنی یک هدف بلندمدت تا سال ۲۰۴۷ است و تحقق کامل آن قطعی نیست. با این حال، جهت حرکت روشن است: هند قصد دارد از یک تولیدکننده بزرگ فولاد به یکی از بازیگران تعیین‌کننده بازار جهانی فولاد تبدیل شود.
استیل پرایس
دیدگاهتان را بنویسید