پیشنهاد کمیسیون اروپا برای محدود کردن صادرات قراضه آهنی به کشورهای غیرعضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، جریان‌های تجاری دیرینه به بازارهای مهم فولادسازی را مختل می‌کند. بر اساس پیش‌نویس این کمیسیون، مصر، مراکش، هند، پاکستان و بنگلادش در حال حاضر مجوز دریافت قراضه آهنی اروپا را پس از ۲۱ مِی ۲۰۲۷ نخواهند داشت؛ تصمیمی که می‌تواند زنجیره تأمین و بازارهای جهانی بازیافت را دستخوش تغییر کند.
به گزارش فولادنیوز، کمیسیون اروپا پیش‌نویس فهرست کشورهای غیر عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) را منتشر کرده است؛ کشورهایی که پس از ۲۱ مِی ۲۰۲۷ مجاز به واردات برخی پسماندهای مشخص غیرخطرناک از اتحادیه اروپا خواهند بود. در این پیش‌نویس، واردکنندگان بزرگ قراضه آهنی شامل مصر، مراکش، هند، پاکستان و بنگلادش، در حال حاضر مجاز به دریافت قراضه آهنی از اتحادیه اروپا نیستند. مشاوره عمومی درباره این فهرست تا ۱۶ اکتبر ادامه دارد.
دفتر بین‌المللی بازیافت (BIR) هشدار داده است که قانون تفویضی پیشنهادی کمیسیون اروپا ذیل مقررات انتقال پسماند اتحادیه اروپا، می‌تواند بازارهای جهانی بازیافت را به‌شدت مختل کند. این نهاد از انجمن‌های صنعتی، شرکت‌ها و دولت‌ها خواسته است در جریان مشاوره عمومی، اصلاحات مستند، شواهد و نمونه‌های عملی خود را ارائه کنند.
در صورت تصویب این محدودیت‌ها، آثار آن در بازارهای مختلف تفاوت چشمگیری خواهد داشت. برخی مقاصد وارداتی پیش‌تر از تأمین اروپایی فاصله گرفته‌اند، اما برخی دیگر ناچار خواهند بود تغییرات گسترده‌ای در منابع تأمین قراضه آهنی خود ایجاد کنند.
مراکش و مصر در معرض بیشترین آسیب
مراکش و مصر از جمله کشورهایی هستند که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند؛ زیرا فولادسازان آن‌ها به قراضه وابستگی زیادی دارند و فولاد نهایی خود را به اتحادیه اروپا صادر می‌کنند.
یک کارخانه فولاد مراکشی به آرگوس‌مدیا گفت که محدود کردن صادرات قراضه از اتحادیه اروپا می‌تواند دستیابی به اهداف گسترده‌تر این اتحادیه در زمینه کربن‌زدایی را دشوارتر کند، زیرا در این صورت تولید فولاد با انتشار کربن کمتر نیز دشوارتر خواهد شد. این شرکت همچنین گفت که کمبود گاز طبیعی در داخل کشور، امکان توسعه تولید فولاد بر پایه آهن اسفنجی را نیز محدود می‌کند.
مراکش به‌ویژه به تأمین قراضه از منابع نزدیک و منطقه‌ای وابسته است؛ بخشی از این وابستگی به محدودیت‌های جابه‌جایی و تخلیه در بنادر بازمی‌گردد. یک فولادساز محلی گفت در صورت در دسترس نبودن قراضه اروپایی، بریتانیا یکی از منابع اصلی جایگزین قراضه برای این شرکت خواهد بود، هرچند این نگرانی وجود دارد که بریتانیا نیز در نهایت اقدامات مشابهی را اجرا کند.
فلزات اولیه مانند آهن اسفنجی و چدن خام تنها می‌توانند به مقدار محدودی جایگزین قراضه آهنی شوند. این کارخانه برآورد کرده است که به دلیل پارامترهای فنی کوره قوس الکتریکی، این مواد حداکثر حدود ۲۰ درصد از شارژ فلزی آن را می‌توانند تشکیل دهند.
مصر نیز ممکن است بیش از پیش به بریتانیا و آمریکا روی بیاورد؛ کشورهایی که هم‌اکنون نیز قراضه مورد نیاز مصر را تأمین می‌کنند. روسیه و کشورهای قاره آمریکا نیز می‌توانند حجم‌های بیشتری عرضه کنند. با این حال، عرضه روسیه در حال حاضر تحت تأثیر سهمیه‌های صادراتی و دشواری‌های حمل‌ونقل قرار دارد که هزینه‌های کرایه و قیمت تحویل‌شده را افزایش می‌دهد.
عرضه بریتانیا نیز می‌تواند افزایش یابد، زیرا مصرف داخلی قراضه در این کشور در مقایسه با بسیاری از کشورها پایین است. با این حال، انتظار می‌رود پس از راه‌اندازی کوره قوس الکتریکی جدید تاتااستیل در ولز، تقاضای داخلی بریتانیا افزایش پیدا کند.
داده‌های ناظر تجارت جهانی (GTT) نشان می‌دهد مصر در سال ۲۰۲۵، حدود ۲.۸۹ میلیون تن قراضه آهنی با از اتحادیه اروپا وارد کرده که تقریبا ۸۰ درصد از کل واردات قراضه این کشور را تشکیل می‌دهد. واردات این کشور از اتحادیه اروپا در نیمه نخست ۲۰۲۶ به ۵۰۱ هزار تن رسید.
آسیای جنوبی پیش‌تر منابع خود را متنوع کرده است
واردکنندگان آسیای جنوبی وابستگی کمتری به عرضه اتحادیه اروپا دارند و هم‌اکنون نیز قراضه را از مناطق مختلفی دریافت می‌کنند. هند و پاکستان، عرضه اروپا و بریتانیا را با محموله‌هایی از آمریکا، امارات متحده عربی، آسیا و دیگر مناطق ترکیب می‌کنند.
هند به‌طور ویژه از منابع تأمین بسیار متنوعی برخوردار است؛ موضوعی که می‌تواند دامنه انتخاب خریداران برای جایگزین کردن محموله‌های اروپایی را افزایش دهد. بنگلادش روشن‌ترین نمونه بازاری است که تقریباً به‌طور کامل از عرضه اروپا فاصله گرفته است.
هم‌زمان، بنگلادش خرید از تأمین‌کنندگان آسیایی و دیگر عرضه‌کنندگان مسیرهای دریایی طولانی را به‌شدت افزایش داده است. محموله‌های ژاپن از ۳۸۳ هزار تن در سال ۲۰۲۲ به ۱.۳۶ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ رسید. استرالیا نیز در همان سال ۷۶۲ هزار تن و سنگاپور ۵۳۴ هزار تن قراضه به بنگلادش صادر کردند. آمریکا با ۱.۳۳ میلیون تن همچنان یکی دیگر از تأمین‌کنندگان اصلی این کشور بود.
قراضه‌ای که دیگر امکان صادرات به بازار کشورهای غیر عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی را نداشته باشد، باید بازارهای جایگزین پیدا کند. این وضعیت می‌تواند دسترسی به قراضه را در داخل اتحادیه اروپا و دیگر بازارهای صادراتی قابل دسترس، از جمله ترکیه، افزایش دهد.
منبع: فلزات آنلاین
دیدگاهتان را بنویسید