پریمیوم آلومینیوم با عوارض پرداخت‌شده در اروپا در قرارداد آگوست حدود ۱۸ درصد کاهش یافت و از اوج میانه می، حدود 600 دلار بر تن، به حدود 490 دلار بر تن رسید. فروکش نگرانی‌های ناشی از تنش‌های منطقه‌ای، بازگشت ظرفیت‌های ذوب و تنوع‌بخشی واردات، همراه با تقاضای ضعیف پایین‌دست، به تدریج پریمیوم جنگی را از بازار حذف کرد.

به گزارش فولاد نیوز، پریمیوم آلومینیوم با عوارض پرداخت‌شده اروپا به‌طور قابل‌توجهی از سطوح بالای ثبت‌شده در اوایل سال جاری کاهش یافته است، به‌طوری‌که پریمیوم موجود در انبار روتردام برای قرارداد آگوست از حدود ۶۰۰ دلار بر تن در اواسط می به حدود ۴۹۰ دلار بر تن رسیده است. منحنی قیمت‌های آتی بازار نیز حکایت از احتمال تضعیف بیشتر آن تا سال ۲۰۲۷ دارد.

پس از صعود تا حدود ۶۰۰ دلار بر تن در ماه می، پریمیوم در ژوئن روی ۵۹۳ دلار بر تن باقی ماند، سپس اوایل ژوئیه به‌سرعت تا ۵۰۴/۵ دلار بر تن کاهش یافت. سپس در اواسط جولای برای مدت کوتاهی به حدود ۵۴۰ دلار در هر تن بازگشت، اما بار دیگر کاهش یافت و در ماه آگوست به ۴۹۰ دلار در هر تن رسید که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده در این چرخه تاکنون محسوب می‌شود.

این نوسانات تا حدی ناشی از عملکرد معاملاتی کوتاه‌مدت، بازخرید موقعیت‌ها توسط معامله‌گران و ارزیابی مجدد سرعت بازگشت تولید بود. یکی از دلایل اصلی کاهش پریمیوم، کمرنگ شدن تدریجی پریمیوم جنگی مربوط به بحران خاورمیانه است. در همین حال، عرضه‌های جدیدی نیز از سوی چندین تولیدکننده وارد بازار شده است.

شرکت هیدرو (Hydro) حدود ۷۵ هزار تن در سال از ظرفیت تولید خود در کارخانه ذوب اسلووالکو (Slovalco) را مجدداً راه‌اندازی کرده است. همچنین کارخانه ذوب سن سیپریان (San Ciprián) متعلق به آلکوا (Alcoa) در اسپانیا تقریباً به ظرفیت کامل تولید بازگشته است. در ایسلند نیز کارخانه ذوب نوردورال گروندارتانگی (Norðurál Grundartangi) پس از یک توقف جزئی که از اکتبر ۲۰۲۵ تا آپریل ۲۰۲۶ ادامه داشت، فعالیت خود را از سر گرفته است.

خریداران اروپایی نیز منابع وارداتی خود را از خاورمیانه منحرف کرده و واردات از کانادا، هند و سایر مناطق افزایش یافته که فلز بیشتری را به بازار آورده است. این عرضه کمبود عرضه‌ بین مارس و می را کاهش داد؛ دوره‌ای که خریداران برای تأمین آلومینیوم موجود رقابت شدیدی داشتند.

در حالی که شرایط عرضه بهبود یافته، تقاضای بخش پایین‌دستی همچنان ضعیف باقی مانده است. فعالیت‌های ساخت‌وساز و تولید صنعتی در سراسر اروپا همچنان در حال کاهش است و هزینه‌های بالای انرژی نیز حاشیه سود را در سراسر زنجیره ارزش آلومینیوم تحت فشار قرار داده است. تولید آلومینیوم بازیافتی آلمان در فصل اول ۲۰۲۶ به‌دلیل هزینه بالای برق و تقاضای ضعیف کاهش یافت که تمایل خریداران به پرداخت پریمیوم بالا را کاهش داده است.

از منظر اقتصاد کلان، انتظار برای نرخ‌های بهره بالاتر باعث تقویت دلار آمریکا شده که این موضوع بر کالاهای قیمت‌گذاری‌شده به دلار فشار وارد می‌کند؛ همچنین افزایش تولید آلومینیوم در چین و اندونزی به چشم‌انداز عرضه جهانی آسودگی بخشیده است.

ساختار آتی پریمیوم نیز روند اصلاحی را تشدید کرده است. با حرکت بازار به سمت کانتانگو عمیق‌تر، دارندگان فلز فیزیکی انگیزه بیشتری پیدا کردند که موجودی خود را در بازار نزدیک بفروشند، نه اینکه آن را برای ماه‌های آینده نگهداری کنند. این موضوع باعث شد پریمیوم‌های کوتاه‌مدت حتی پیش از آنکه محدودیت فیزیکی عرضه به‌طور کامل برطرف شود، کاهش بیشتری پیدا کنند.

با وجود عوامل فوق، راه‌اندازی مجدد پالایشگاه آلومینای الطویله (Al Taweelah) متعلق به امارات گلوبال آلومینیوم (Emirates Global Aluminium) در ابوظبی به مهم‌ترین محرک این اصلاح شدید تبدیل شد. این پالایشگاه که یکی از بزرگ‌ترین تأسیسات آلومینا در جهان و بخشی کلیدی از زنجیره تولید یکپارچه امارات گلوبال آلومینیوم است، پس از آسیب‌دیدگی در مراحل اولیه درگیری‌های مربوط به ایران حدود سه ماه و نیم متوقف شد و این قطعی بیش از یک نگرانی منطقه‌ای ساده بود و نقش مهمی در شکل‌گیری پریمیومی که در نیمه اول سال در بازار اروپا ایجاد شد داشت.

فرآیند بازگشت تولید به‌صورت مرحله‌ای انجام شد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، الطویله تولید هیدروکسید آلومینیوم هیدراته را از سر گرفت؛ ماده‌ای که مرحله میانی پیش از تولید آلومینا محسوب می‌شود. سپس در ۱۰ جولای، امارات گلوبال آلومینیوم اعلام کرد که تولید آلومینا در این پالایشگاه مجدداً آغاز شده است.

پس از این اعلام، قیمت آلومینیوم سه‌ماهه در بورس فلزات لندن در معاملات روزانه تا ۲.۱ درصد کاهش یافت و در پایان معاملات نیز ۱.۸ درصد پایین‌تر بسته شد. این اتفاق روند صعودی قیمت‌ها را که طی پنج هفته قبل از آن از بازار حمایت کرده بود، معکوس کرد.

امارات گلوبال آلومینیوم همچنین اعلام کرد که پالایشگاه ظرف چند روز به ۵۰ درصد ظرفیت خواهد رسید و تا پایان سال ۲۰۲۶ به ظرفیت فنی کامل بازخواهد گشت.

این موضوع توضیح می‌دهد که چرا کاهش پریمیوم از ۵۹۳ دلار در هر تن در ژوئن به ۵۰۴/۵ دلار در اوایل جولای بسیار شدیدتر از روند تدریجی کاهش آن در ماه‌های ابتدایی سال بود.

منحنی قیمت‌های آتی نشان می‌دهد که روند اصلاحی هنوز به پایان نرسیده است. انتظار می‌رود پریمیوم‌ها بین آگوست تا نوامبر ۲۰۲۶ در محدوده نسبتاً باثبات ۴۹۰ تا ۴۹۲/۵ دلار در هر تن باقی بمانند و سپس در ماه دسامبر به ۴۸۰ دلار در هر تن کاهش یابند. پس از آن، منحنی آتی پریمیوم ۴۵۰ دلار در هر تن در کل سه‌ماهه نخست ۲۰۲۷ را نشان می‌دهد و سپس انتظار می‌رود پریمیوم از آپریل تا دست‌کم اکتبر ۲۰۲۷، در حدود ۴۳۰ دلار در هر تن قرار گیرد. این الگوی قیمت‌گذاری نشان می‌دهد که بازار انتظار دارد شرایط عرضه به‌تدریج و نه به‌صورت ناگهانی بهبود پیدا کند.

کاهش پیش‌بینی‌شده پریمیوم همچنین هم‌زمان با مذاکرات سالانه قراردادهای بلندمدت آلومینیوم اروپا است و نشان می‌دهد که پریمیوم فعلی ناشی از ریسک عرضه ممکن است تا پایان سه‌ماهه نخست ۲۰۲۷ تا حد زیادی از بین برود.

با این حال، منحنی آتی نشان می‌دهد که پریمیوم‌ها احتمالاً به سطوح پیش از سال ۲۰۲۶ بازنخواهند گشت؛ زیرا عوامل ساختاری مانند سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا (CBAM) و هزینه‌های بالاتر انرژی در اروپا احتمالاً همچنان یک کف قیمتی برای پریمیوم بازار ایجاد خواهند کرد.

منبع: فلزات‌آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید