اگر تولید آهن اسفنجی تا سال ۲۰۳۰ سالانه ۲۰ میلیون تن افزایش یابد، این به معنای تقاضای اضافی ۲۴ میلیون تن زغالسنگ خواهد بود.
به گزارش فولادنیوز، یافتن صادرکنندگان خوشبین زغالسنگ حرارتی در ماههای اخیر کار دشواری بوده است؛ آن هم در شرایطی که قیمتها ضعیف مانده، تقاضا از سوی خریداران بزرگ مانند چین و هند کاهش یافته و برای معدنکاران اندونزیایی نیز عدم قطعیت درباره سیاستهای دولتی به یک دردسر اضافی تبدیل شده است.
اما یک گروه از صادرکنندگان زغالسنگ وجود دارند که بهطور قابلتوجهی خوشبین به نظر میرسند. معدنکاران آفریقای جنوبی چشمانتظار افزایش تقاضا از سوی بزرگترین خریدار خود، یعنی هند، هستند و همچنین بهبود زیرساختهای ریلی را پیش رو دارند که امکان حمل حجمهای بالاتری را فراهم خواهد کرد.
با این حال، زغالسنگی که تولیدکنندگان آفریقای جنوبی شاهد تقاضای قوی برای آن هستند، برای کاربرد سنتی تولید برق نیست؛ بلکه برای فرآیندهای صنعتی مانند تولید آهن اسفنجی و سیمان مورد استفاده قرار میگیرد.
این فضای خوشبینانه بهوضوح در کنفرانس زغالسنگ آفریقای جنوبی که هفته گذشته توسط McCloskey از OPIS در کیپتاون برگزار شد، قابل مشاهده بود.
پیام اصلی این بود که شبکه ریلی آفریقای جنوبی سرانجام در حال احیا شدن است و انتظار میرود در سال ۲۰۲۶ تا ۶ میلیون تن متریک زغالسنگ بیشتر جابهجا شود.
بر اساس دادههای گردآوریشده توسط تحلیلگران کالایی Kpler، صادرات زغالسنگ آفریقای جنوبی در سال ۲۰۲۵ به ۶۰٫۹۶ میلیون تن رسید که نیمی از آن به هند ارسال شد.
این رقم نسبت به ۵۸٫۱۳ میلیون تن در سال ۲۰۲۴ افزایش نشان میدهد و سومین سال پیاپی رشد را رقم زده است، هرچند باید توجه داشت که هنوز با رکورد ۷۷٫۲ میلیون تنی ثبتشده در سال ۲۰۱۸ فاصله دارد.
اگر معدنکاران آفریقای جنوبی بتوانند صادرات را در سال ۲۰۲۶ به حدود ۶۵ میلیون تن برسانند، اطمینان دارند که بازار رو به رشدی برای محصول خود در اختیار دارند.
هند بزرگترین تولیدکننده آهن اسفنجی در جهان است؛ محصولی میانی بین سنگآهن و فولاد خام. بر اساس آمار انجمن تولیدکنندگان آهن اسفنجی، این کشور در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۴ حدود ۵۵٫۷ میلیون تن آهن اسفنجی تولید کرده و تحلیلگران برآورد کردهاند که با توجه به تقاضای قوی هند برای فولاد، این رقم ممکن است تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۷۵ میلیون تن افزایش یابد.
تولید هر تن آهن اسفنجی به حدود ۱٫۲ تن زغالسنگ نیاز دارد و زغالسنگ آفریقای جنوبی از نظر نوع و کیفیت دقیقاً در محدوده مطلوب این فرآیند قرار میگیرد.
تولید آهن اسفنجی معمولاً زمانی بیشترین بازده را دارد که از زغالسنگی با ارزش حرارتی حدود ۵۰۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم استفاده شود.
در حالی که معدنکاران استرالیایی، روسی و آمریکایی نیز زغالسنگی با کیفیت مشابه تولید میکنند، نزدیکی جغرافیایی آفریقای جنوبی به هند به این کشور از نظر هزینه تحویلی مزیت میدهد.
اندونزی، بزرگترین صادرکننده زغالسنگ جهان، عموماً زغالسنگ با ارزش حرارتی پایینتر تولید میکند که به دلیل ارزانتر بودن نسبت به گریدهای سایر تولیدکنندگان، نزد شرکتهای برق هند محبوب است.
با توجه به رقابت اندک از سوی اندونزی، آفریقای جنوبی به تأمینکننده اصلی تولیدکنندگان آهن اسفنجی هند تبدیل شده است؛ تولیدکنندگانی که به دلیل اولویت دادن سیاستها به شرکتهای برق، برای تأمین زغالسنگ داخلی کافی با مشکل مواجه هستند.
اگر تولید آهن اسفنجی تا سال ۲۰۳۰ سالانه ۲۰ میلیون تن افزایش یابد، این به معنای تقاضای اضافی ۲۴ میلیون تن زغالسنگ خواهد بود.
آفریقای جنوبی بهتنهایی قادر به تأمین این میزان نخواهد بود، اما منطقی است که صادرکنندگان این کشور بتوانند هر حجمی را که امکان حمل آن را دارند، با توجه به تقاضای قوی، به فروش برسانند.
کمک سیمان
تولیدکنندگان سیمان هند نیز به زغالسنگ وارداتی متکی هستند و انتظار دارند تولید خود را از ۴۵۳ میلیون تن در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۴ به حدود ۴۸۰ میلیون تن در دوره ۱۲ماهه جاری افزایش دهند.
در حالی که تولید سیمان نسبت به آهن اسفنجی وابستگی کمتری به زغالسنگ دارد، برای تولید هر تن سیمان تا ۲۵۰ کیلوگرم زغالسنگ مصرف میشود.
این بدان معناست که افزایش تولید سیمان، تقاضای زغالسنگ هند را سالانه چند میلیون تن بالا خواهد برد و بازار داخلی به احتمال زیاد قادر به تأمین تمام رشد تقاضا نخواهد بود؛ بنابراین واردات بار دیگر نقش پررنگی پیدا خواهد کرد.
سؤال این است که آیا این تقاضا باعث جهش قیمت زغالسنگ خواهد شد یا خیر؛ قیمتی که در میانه سال گذشته به پایینترین سطح چهار ساله خود سقوط کرد و از آن زمان تاکنون فقط بهطور محدود بهبود یافته است.
بسیاری از عوامل به تقاضا برای گریدهای زغالسنگ تولیدشده توسط آفریقای جنوبی بستگی خواهد داشت و این موضوع نقش چین و اقتصادهای توسعهیافته شمال آسیا مانند ژاپن و کره جنوبی را کلیدی میکند.
به احتمال زیاد تقاضا برای زغالسنگ حرارتی با کیفیت بالاتر از سوی این کشورها یا ثابت خواهد ماند یا روندی کاهشی خواهد داشت، زیرا ژاپن و کره جنوبی تولید برق با زغالسنگ را محدود میکنند و چین نیز با سرعت بالایی به گسترش انرژیهای تجدیدپذیر ادامه میدهد.
اما حتی اگر قیمتهای دریابرد نسبتاً باثبات باقی بمانند، صادرکنندگان آفریقای جنوبی به دلیل مزیت نسبی خود نسبت به رقبا، همچنان باید بتوانند تمام حجمی را که قادر به حمل آن هستند، به فروش برسانند.
دیدگاهتان را بنویسید