نمایندگان صنعت فولاد ترکیه به ظرفیت استفاده‌نشده داخلی و سایر مشکلات اشاره می‌کنند.

به گزارش فولاد نیوز، فولادسازان ترکیه خواستار اقدام فوری برای مقابله با واردات دامپینگ‌شده شدند. نمایندگان صنعت متالورژی معتقدند محصولات فولادی ارزان و بی‌کیفیت از چین و کشورهای شرق آسیا که با یارانه‌های دولتی حمایت می‌شوند، رقابتی ناعادلانه ایجاد کرده و باعث کاهش بهره‌برداری از ظرفیت تولید در ترکیه شده‌اند.

ویسل یایان، دبیرکل انجمن تولیدکنندگان فولاد ترکیه (TCUD)، اعلام کرد که رشد شدید صادرات به بازار ترکیه از سوی چین، روسیه، هند و برخی کشورهای شرق دور — که نتوانسته‌اند بر موانع تجاری در بازارهای آمریکا و اتحادیه اروپا غلبه کنند — به تولید داخلی آسیب زده است. ظرفیت تولید فولاد ترکیه که حدود ۶۰ میلیون تن است، به‌طور قابل‌توجهی بلااستفاده مانده است.

به گفته او، واردات از چین از سال ۲۰۲۰ تاکنون ۱۰ برابر شده است. بهره‌برداری محدود از ظرفیت به دلیل افزایش واردات، منجر به تعویق یا لغو سرمایه‌گذاری‌های جدید توسط متالورژیست‌های ترکیه شده که این موضوع تأثیر منفی بر رشد پایدار این بخش گذاشته است.

یایان همچنین اشاره می‌کند که محصولات فلزی وارداتی از چین و شرق آسیا گاه با تردیدهایی در زمینه کیفیت و استانداردها مواجه هستند. تفاوت میان محموله‌ها و مشکلات مربوط به اعتبار گواهی‌نامه‌ها از جمله مسائل رایج واردات هستند.

هالوک کایاباشی، مدیرعامل شرکت کیبار هولدینگ (Kibar Holding) که در حوزه نورد آلومینیوم فعالیت می‌کند، گفت که کالاهای دامپینگ‌شده — که به دلیل یارانه‌های دولتی در کشورهایی مانند چین و اندونزی با قیمتی پایین‌تر از هزینه تولید عرضه می‌شوند — فضای رقابت ناپایدار و مخربی در بازار ترکیه ایجاد کرده‌اند.

او بر ضرورت اجرای ابزارهای دفاع تجاری برای مقابله با رقابت ناعادلانه تأکید کرد. با این حال، به گفته کایاباشی، صرف وضع تعرفه‌های ضددامپینگ کافی نیست. بررسی دقیق مبدأ کالا، کنترل کیفی گسترده‌تر، و ترجیح محصولات داخلی در مناقصات دولتی نیز اهمیت دارد. علاوه بر این، باید از صنعتگران ترکیه‌ای با ارائه اعتبار و مشوق‌های مناسب حمایت شود.

اوغور دالبِلِر، مدیرعامل شرکت چولاکوغلو متالورژی (Çolakoğlu Metalurji) نیز هشدار داد که اگر نرخ بهره‌برداری از ظرفیت تولید زیر ۷۵ درصد برسد، صنعت متالورژی ترکیه رقابت‌پذیری خود را از دست خواهد داد. او گفت که در دو سال گذشته، شرکتش مجبور بوده با نرخ بهره‌برداری زیر ۶۰ درصد فعالیت کند.

او اظهار داشت: «در این شرایط، نه تنها امکان سرمایه‌گذاری اصلاحی وجود ندارد، بلکه حفظ وضعیت فعلی نیز ممکن نیست. صنعت فولاد هر سال باید سرمایه‌گذاری‌های قابل‌توجهی انجام دهد فقط برای این‌که سطح فعلی را حفظ کند. اگر اقدامی صورت نگیرد، بخش فولاد ترکیه با خسارت‌های جبران‌ناپذیری مواجه خواهد شد.»

در بازه زمانی ژانویه تا ژوئیه سال جاری، صنعت فولاد ترکیه تولید فولاد را نسبت به مدت مشابه در سال ۲۰۲۴ به میزان ۰.۹ درصد کاهش داد و به ۲۱.۴۸ میلیون تن رساند. تولید چدن خام نیز در این دوره با کاهش ۱۲.۵ درصدی نسبت به سال قبل، به ۵.۲۹ میلیون تن رسید.

دیدگاهتان را بنویسید