شرکتهای بازیافت ضایعات فلزی بریتانیا درگیر محدودیتهای صادرات فلزات
بخش عمدهای از ضایعات فولاد بریتانیا صادر میشود که به گفته گروههای صنعتی، این موضوع میتواند تا ۵ میلیارد پوند درآمد از دست رفته و ۲۰ هزار شغل را به همراه داشته باشد.
به گزارش فولاد نیوز، بازیافتکنندگان فلزات با صنعت فولاد بریتانیا در مورد محدود کردن صادرات پرسود ضایعات فلزی برای استفاده مجدد در کورههای داخلی درگیر اختلاف هستند.
انجمن بازیافت فلزات بریتانیا (BMRA) ادعا میکند که ممنوعیت صادرات ضایعات فولادی به کشورهای کمدرآمد میتواند باعث از دست رفتن ۵ میلیارد پوند فعالیت اقتصادی و تا ۲۰ هزار شغل شود. از سوی دیگر، تولیدکنندگان فولاد در بریتانیا تمایل دارند فلز را برای ذوب و تولید فولاد جدید در داخل کشور نگه دارند.
بیشتر ۵.۶ میلیون تن فولادی که در سال ۲۰۲۳ در بریتانیا تولید شد، در پورت تالبوت و اسکونثورپ ساخته شده که از کورههای بلند با کربن بالا استفاده میکنند و به سنگ آهن استخراج شده وابستهاند. با این حال، انتظار میرود هر دو محل به کورههای الکتریکی قوس الکتریکی (EAF) که فناوری پاکتری برای ذوب ضایعات و تولید فولاد دارند، ارتقا یابند.
در حال حاضر، چهار پنجم ضایعات فولادی بریتانیا – از خودروهای قدیمی، ساختمانها و پلها – از طریق مراکز ضایعات صادر میشود و اغلب در کورههای EAF در خارج از کشور ذوب میشود.
با این حال، گروه لابی «یو.کی استیل» (UK Steel) از دولت خواسته است این تجارت محدود شود، زیرا انتظار دارد تقاضا برای ضایعات تا سال ۲۰۲۷ حدود ۷۰ درصد افزایش یابد، زمانی که پورت تالبوت، که متعلق به شرکت هندی تاتا استیل است، کوره EAF جدید خود را راهاندازی میکند. این گروه پیشبینی میکند تقاضا تا سال ۲۰۵۰ نسبت به سطح سال ۲۰۲۳ سه برابر خواهد شد.
«UK Steel» از وزیران خواسته محدودیتهایی برای صادرات به کشورهای خارج از سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) اعمال کنند. به گفته این گروه، اعضای این بلوک کشورهای ثروتمند «توانایی خود را برای مدیریت پایدار ضایعات نشان میدهند».
با این حال، در حال حاضر چهار مورد از پنج مقصد اصلی ضایعات فلزی بریتانیا، کشورهای غیر عضو OECD هستند. در عمل، بسیاری از اقتصادهای کمدرآمد قادر به اثبات استانداردهای محیطزیستی نخواهند بود.
تحلیلی که برای BMRA توسط دانشگاه شفیلد هالم انجام شده نشان میدهد چنین محدودیتهایی میتواند ارزش افزوده ناخالص (GVA) بازیافت را تا نصف کاهش دهد.
جیمز کلی، مدیرعامل BMRA، گفت محدود کردن صادرات «فقط به کاهش تناژ منجر نمیشود بلکه اقتصاد بنیادی که این بخش را در محیط رقابتی جهانی پایدار نگه میدارد، را تضعیف خواهد کرد».
او افزود: «صادرات شریان حیاتی صنعت بازیافت فلزات بریتانیا است و تقاضای جهانی برای فولاد بازیافتی به شدت افزایش خواهد یافت. محدود کردن صادرات کوتاهبینانه خواهد بود و میتواند باعث شود بریتانیا رشد قابل توجهی را در صنعتی که در حال حاضر بیش از ۱۵ هزار نفر را مستقیماً به کار گرفته و ۹ میلیارد پوند ارزش افزوده سالانه ایجاد میکند، از دست بدهد.»
پروفسور ویل ایدسون، استاد مطالعات شهری و منطقهای در دانشگاه شفیلد هالم، گفت: «باید به دقت به هر اقدامی که بخواهد تجارت خارجی را محدود کند، فکر کرد؛ واضح است که سهمیهبندیها و ممنوعیتها میتوانند صادرات را کاهش دهند، اما این به قیمت کاهش ارزش کلی این بخش است.»
سخنگوی UK Steel گفت پیشنهادهایشان «تضمین کیفیت بالاتر و حجم بیشتر ضایعات فولادی مورد نیاز برای مسیر بریتانیا به سوی تولید فولاد بدون کربن» را هدف دارد.
او افزود: «هرگز درخواست ممنوعیت صادرات ضایعات فولاد نداشتهایم. تجارت آزاد و عادلانه یکی از اصول بنیادین صنعت فولاد بریتانیاست. چیزی که لازم است، سیستم متناسبی از مقررات زیستمحیطی است تا اطمینان حاصل شود هر جا ضایعات بریتانیا صادر شود، طبق همان استانداردهای بالایی که در اینجا رعایت میکنیم، پردازش شود.»