انگیزه اقتصادی برای فولاد سبز در استرالیا وجود ندارد!
مارک دیویس، مدیر ارشد فنی ریو تینتو، گفت: «امروز فکر نمیکنم انگیزه اقتصادی برای کسی وجود داشته باشد که به سمت آهن DRI هیدروژنی حرکت کند.»
به گزارش فولاد نیوز، ریو تینتو روز پنجشنبه همراه با رقیب خود بیاچپی (BHP) چشماندازهای استرالیا برای توسعه بخش «آهن سبز» که به کاهش کربن صنعت فولاد کمک کند را کمرنگ کرد، زیرا این کشور انگیزههای اقتصادی لازم برای این کار را ندارد.
استرالیا بزرگترین تأمینکننده سنگ آهن دریایی جهان است و تلاش کرده نقش خود را به عنوان منبع مطمئن فلزات سبز ایجاد کند. در فوریه، دولت مبلغ ۱ میلیارد دلار استرالیا (۶۵۲.۴ میلیون دلار آمریکا) را برای حمایت از تولید آهن سبز و زنجیره تأمین آن اختصاص داد.
از آنجا که سنگ آهن استرالیا عمدتاً از درجه کیفیت پایینی برخوردار است و نمیتوان آن را مستقیماً با انرژیهای تجدیدپذیر به فولاد تبدیل کرد، نیاز به یک مرحله فرآوری اضافی دارد. وقتی این فرآوری با استفاده از هیدروژن تولید شده از انرژیهای تجدیدپذیر به جای زغالسنگ انجام شود، محصول «آهن کاهش یافته مستقیم با هیدروژن» (DRI) یا «آهن سبز» نامیده میشود، که پایهای کمکربن برای تولید فولاد سبز است.
مارک دیویس، مدیر ارشد فنی ریو تینتو، گفت: «امروز فکر نمیکنم انگیزه اقتصادی برای کسی وجود داشته باشد که به سمت آهن DRI هیدروژنی حرکت کند.»
او در یک ضیافت کاری در ملبورن گفت که این فناوری اثبات نشده است و انتقال از فرآیندهای فعلی که از گاز طبیعی استفاده میکنند به هیدروژن، مشکلاتی دارد.
او افزود: «انجام این کار در استرالیا پرهزینه است. ساختن تجهیزات در اینجا هزینه زیادی دارد.»
شرکت معدنی بزرگ بیاچپی ماه گذشته گفته بود که ساخت صنعت «آهن سبز» در استرالیا بسیار هزینهبر است، حتی پس از آنکه استرالیا و چین توافق کردند برای کاهش کربن زنجیره تأمین فولاد که تقریباً یک دهم انتشار جهانی را تشکیل میدهد، با هم همکاری کنند.
دیویس در یک جلسه مطبوعاتی بعداً گفت که برای ایجاد انگیزه اقتصادی، قیمت جهانی کربن باید «چند صد دلار» باشد.