تولید فولاد و واردات سنگ‌آهن داستان‌های متفاوتی را روایت می‌کنند؛ تولید فولاد در ژوئن کاهش یافته، اما واردات ماده خام کلیدی یعنی سنگ‌آهن به بالاترین حد در سال جاری رسیده است.

به گزارش فولاد نیوز، داده‌های تولید صنعتی و واردات کالاهای چین در ماه ژوئن ارقامی متناقض را نشان می‌دهد که بر دشواری تحلیل دقیق وضعیت دومین اقتصاد بزرگ جهان می‌افزاید.

تولید فولاد و واردات سنگ‌آهن داستان‌های متفاوتی را روایت می‌کنند؛ تولید فولاد در ژوئن کاهش یافته، اما واردات ماده خام کلیدی یعنی سنگ‌آهن به بالاترین حد در سال جاری رسیده است.

تولید زغال‌سنگ در شش ماه اول سال نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۲۴ پنج درصد افزایش یافته است، اما تولید برق حرارتی که عمدتاً با زغال‌سنگ انجام می‌شود، در نیمه اول سال ۲.۴ درصد کاهش داشته است.

تولید آلومینیوم در ژوئن نسبت به سال قبل ۳.۴ درصد افزایش یافته و در نیمه اول سال نیز ۳.۳ درصد رشد کرده است، اما مواد ساختمانی مانند سیمان و شیشه هر کدام در ژوئن پنج درصد کاهش داشته‌اند.

بخشی از تحلیل این سیگنال‌های متناقض، تعیین این است که آیا این ارقام بخشی از روندهای بلندمدت هستند یا ناشی از عوامل کوتاه‌مدت.

تولید فولاد خام چین در ژوئن نسبت به ماه مه ۳.۹ درصد و نسبت به همان ماه در سال ۲۰۲۴، ۹.۲ درصد کاهش یافته است که بزرگ‌ترین کاهش سالانه از آگوست تاکنون است.

بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان در ماه گذشته ۸۳.۱۸ میلیون تن فولاد خام تولید کرده که تولید نیمه اول سال را به ۵۱۴.۸۳ میلیون تن رسانده، رقمی که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳ درصد کاهش نشان می‌دهد.

کاهش تولید فولاد با وضعیت شکننده بخش ساخت‌وساز مسکونی همخوانی دارد، اما نمی‌تواند رشد قوی واردات سنگ‌آهن را توضیح دهد.

چین که حدود ۷۵ درصد سنگ‌آهن دریایی جهان را خریداری می‌کند، واردات خود را در ژوئن نسبت به ماه مه ۸ درصد افزایش داده و با ۱۰۵.۹۵ میلیون تن، قوی‌ترین ماه سال ۲۰۲۵ را ثبت کرده است.

با این حال، واردات سنگ‌آهن در نیمه اول ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل ۳ درصد کاهش یافته و به ۵۹۲.۲۱ میلیون تن رسیده است.

قیمت‌ها بخشی از توضیح افزایش اخیر واردات سنگ‌آهن را تشکیل می‌دهند، قراردادهای بورس سنگاپور از زمان رسیدن به بالاترین قیمت ۲۰۲۵ در ۱۲ فوریه یعنی ۱۰۷.۸۱ دلار در هر تن، روند نزولی داشته‌اند.

قیمت‌ها تا ۱ ژوئیه به ۹۳.۳۵ دلار سقوط کرده، اما پس از آن بازیابی شده و چهارشنبه در ۹۷.۹۵ دلار بسته شده است که نشانه‌ای از خوش‌بینی نسبت به اینکه اقدامات محرک پکن تقاضای فولاد نیمه دوم سال را افزایش خواهد داد، است.

اگر تولید سالانه فولاد در حدود یک میلیارد تن حفظ شود، این بدان معناست که تولید نیمه دوم سال از ۵۱۴.۸۳ میلیون تن نیمه اول کمتر خواهد بود.

در سه ماه گذشته، سهام آمریکا از یک افت شدید در آوریل به رکوردهای جدیدی رسیده است.

باز هم امکان افزایش ذخایر سنگ‌آهن وجود دارد، چون ذخایر بنادر که توسط مشاوران SteelHome رصد می‌شوند، در هفته منتهی به ۱۱ ژوئیه به ۱۳۱.۹ میلیون تن کاهش یافته است، در حالی که در همین هفته سال گذشته ۱۵۰.۰۲ میلیون تن بوده است.

استخراج زغال‌سنگ

تناقض دیگری در تولید زغال‌سنگ دیده می‌شود که در شش ماه اول ۲۰۲۵ پنج درصد افزایش یافته و به ۲.۴ میلیارد تن رسیده است.

مصرف اصلی زغال‌سنگ داخلی چین تولید برق است و تولید برق حرارتی که عمدتاً با زغال‌سنگ است و مقدار کمی گاز طبیعی دارد، ۲.۴ درصد کاهش یافته است.

تولید کل برق در نیمه اول سال ۰.۸ درصد افزایش یافته و با توجه به کاهش ۲.۹ درصدی تولید برق آبی، واضح است که توسعه سریع انرژی‌های تجدیدپذیر مانند باد و خورشید سهم خود را افزایش داده‌اند.

چرا چین می‌خواهد در حالی که مصرف برق حرارتی کاهش یافته، حجم بی‌سابقه‌ای از زغال‌سنگ تولید کند؟

دو دلیل اصلی وجود دارد، اول اینکه این کار باعث می‌شود قیمت زغال‌سنگ داخلی نسبتاً پایین باقی بماند و این فشار کاهشی بر هزینه‌های برق را حفظ می‌کند، در شرایطی که مصرف‌کنندگان عمده برق مانند تولیدکنندگان با عدم قطعیت ناشی از جنگ تجاری با آمریکا روبرو هستند.

قیمت زغال‌سنگ حرارتی در چین‌وانگ‌دائو در ژوئن به کمترین حد چهار ساله یعنی ۶۱۰ یوان (۸۴.۹۶ دلار) رسید و اگرچه چهارشنبه به ۶۲۵ یوان برگشت، همچنان حدود ۲۰ درصد پایین‌تر از بالاترین قیمت سال ۲۰۲۵ یعنی ۷۷۵ یوان اوایل ژانویه است.

دومین مزیت افزایش تولید زغال‌سنگ داخلی این است که نیاز به واردات کاهش می‌یابد و چون چین بزرگ‌ترین واردکننده زغال‌سنگ جهان است، این امر فشار قیمتی بر بازارهای دریایی را افزایش می‌دهد.

دیدگاهتان را بنویسید